Een gevallen vrouw

                                       

Het was weer eens raak in 'huize Josephientje.' Mijn alter ego die ik al jaren 'Rampen Annie' noem, trad weer eens op de voorgrond en liet zich weer een van haar beste kant zien. 

Om precies te zijn een dikke week geleden heb ik een ouderwets smakkerd gemaakt en lag ik zomaar onder mijn bureau met een lege citroensap karaf ( de glazen fles was nog heel, maar de deksel niet, deze heeft het niet overleefd.

In mijn koelkast staat altijd een fles met kraanwater waar ik een citroen in uitgeperst heb voor de uitgedroogde mens, in dit geval ikzelf. Aangezien ik geen frisdrank liefhebster ben en dit naast mijn glaasje wit nog wel zie zitten, heb ik altijd lemon water op voorraad. Zo ook die bewuste avond. Ik was lekker aan het werk achter mijn pc en liep snel even op mijn sokken (helemaal fout dus!) naar de koelkast om de karaf met citroen uit de deuropening te trekken, zodat ik een glaasje vitamine C sap kon inschenken. Toen ging het mis! Ik maakte een hele rare draai bij het dichtdoen van de koelkastdeur en mijn karaf vloog hierdoor kennelijk ook uit de bocht en kwam met een keiharde knal onder mijn bureau terecht. In die tussentijd (voorzover ik daar nog van kon spreken) probeerde ik uit alle macht niet mijn evenwicht te verliezen en greep ik mij in totale ontreddering vast aan de armleuning van mijn bureaustoel vast. Echter een bureaustoel heeft nu eenmaal wielen onder zijn onderstel en deze maakten dat ik gestrekt de fles achternaging en met dezelfde schuiver ook onder mijn bureau terecht kwam. Daar lag ik dan... een gevallen vrouw met fles onder haar eigen bureau! Nadat ik even bleef liggen, moest ik daarna nog overeind zien te komen. Ik kan u verzekeren dat, dat op een natte vloer nog niet meevalt. Na veel heen en weer geschuif kon ik me uit deze benarde positie bevrijden, Eerst maar eens de boel aan kant maken alvorens ik kon checken of ik niets gebroken had of op z'n minst gekneusd. Na het dweilen van de vloer en het deponeren van de fles met de kapotte dop in de vuilnisbak, ging ik maar eens voor de verandering op de bureaustoel zitten, daar zijn ze tenslotte voor nietwaar? Allereerst om even bij te komen van de schrik, maar ook om even te kijken welke schade mijn vege lijf nu weer had geleden. Ik heb in mijn leven al heel wat valpartijen meegemaakt en overleefd en inderdaad deze keer ook. ik zag neer op een flinke blauwe hand en bovenarm, pff gelukkig weer goed afgelopen niets gebroken. Deze, kon ik ook weer bij- schrijven op mijn vallijst. Kennelijk was ik mijn valtechniek, die ik ooit eens in een heel ver verleden op judo leerde als kind, nog niet verleerd en heb ik deze klap goed weten op te vangen. Aan mijn reactie vermogen heeft het zeker niet gelegen. Ben dankbaar dat ik deze ramp ook weer overleefd heb. En vandaag heb ik een arm, met alle kleuren van de regenboog en een donkerblauwe hand. Mij hoor je niet mopperen ik ben dankbaar. En ja volgende keer ga ik zeker op sloffen met antislip eronder wel zonder valhelm, dat weiger ik gewoon. Besef me dat ik weer  eens geluk heb gehad en er achter mij een heel leger engelen die hun voorhoofden allemaal hebben afgewist van het zweet, die mij altijd trouw zijn en mij gelukkig ook in deze altijd bijstaan.

was getekend

                                   J©sephientje