Is het de leeftijd?

Dank aan iedereen die deze dag tot een feestdag hebben gemaakt voor mij 

Eerst even dit. Ik heb een wereldverjaardag gehad, allemaal lieve felicitaties Ik mocht 70 kaarsjes uitblazen, een mooie man bakte voor mij een bananenbrood en een eitje bij de lunch. Ik heb zoveel felicitaties gekregen en mooie cadeaus

Lieve, gekke leuke bijzondere kaarten en wensen. En een hele mooie plant. Ik ben enorm verwend en voelde mij echt jarig.

Ik was dus op bezoek in de bossen dat is op zich al bijzonder omdat ik de moeder van het bos ben.

Het voelt goed om weer eens na zoveel maanden een lang ritje te maken. Goed voor mij en goed voor mijn rooie Rachmaninov, want wat is het toch een puik autootje. Ik heb echt plezier met en van hem en onderhoud hem goed.

Ik ben een gestructureerd typje. Volle tank en Tommie T tot het maximum opgeladen, braaf het adres ingetikt kan ik op pad. Ach het is bijna vanaf hier een lange rechte weg, maar toch.

Alles gaat gesmeerd en ik rijd erin éen keer naartoe. Kon ook het huisje meteen vinden en word hartelijk en liefdevol ontvangen door de zoon van mijn overleden vriendin.

Na alle festiviteiten, ga ik in de namiddag weer richting mijn eigen stekkie. Ook dat gaat helemaal gesmeerd. Tommie T op zijn plekje en karren maar. Ik rijd een klein stukje langs de bosrand vindt de weg die Tom aangeeft en druk het gaspedaal lekker in.

Opeens zie ik dat Tom last heeft van uitvalsverschijnselen’ hoe kan dat nou?’ Floep, het geluid valt weg en het schermpje wordt helemaal zwart. Tommie is na een halve minuut in coma en ik zet de auto maar eens rustig aan de kant van de weg. ‘Hoe kan dat nou’ vraag ik mij nog een keer af. Ik kijk of ik hem bij kan brengen, gelukkig wat een opluchting. Na een keer de knop aan en uit te doen, heb ik weer beeld en geeft hij aan dat de batterij leeg is en floep weg is het schermpje weer. Ik waag het erop en rijd met een zwart schermpje de grote weg op waarin ik onmiddellijk in een flinke file beland. Ik hang achter een grote vrachtwagen en zo af en toe gaan wij weer een stukje stapvoets vooruit.  Dit geeft mij tijd om na de denken. Ik pijnig mijn hersens af en zie in mijn hoofd alle doosjes waar stekkertjes en snoertjes inzitten. Maar kan niets vinden wat hierbij zou moeten passen. Er was toch zoiets als een snoertje dat je in de sigarettenaansteker kon steken, maar als dat ding niet thuis ligt waar dan wel?

Ineens krijg ik een soort van Eureka gevoel en open de klep van mijn dashboardkastje. Mijn blik valt op een zwart snoertje met zo’n aansluiting. YES! Hier word ik blij van en Tom ook. Was ik toch helemaal even kwijt na al die maanden niet rijden, dat het bewuste snoertje altijd in het

dashboardkastje ligt. Pfffff.

Op een stilstand momentje schuif ik het stekkertje voorzichtig in Tommies onderkantje en de andere kant in het gat van de sigaretten aansteker. Ik druk zijn aan knop in en slaak een zucht van verlichting. Tom is gered. Door deze stroomstoot komt hij weer tot leven en pakt meteen 3d de weg waar we op zitten. De file is opgelost, langzaam kunnen we weer rijden. Ik ben blij dat ik weer weet, dat het snoertje gewoon  in de auto ligt en dat Tom weer doet wat hij moet doen.

Ik ben veilig thuisgekomen.

J©sephientje