IN DE WOLKEN

Heel vroeg in de morgen, word ik op mijn verjaardag 4juli verkleumd wakker en kom tot de ontdekking dat niet alleen mijn kussensloop nat van het transpiratievocht is, maar ook mijn pyjama. Dat is nog niet alles, het sloop heeft ook nog eens een onbestemd kleurig patroon in de vorm van mijn jarige achterhoofd.

Hoe dan? Heel simpel, mijn haar is de dag ervoor geverfd en geknipt wanneer ik het nog niet gewassen heb en in de nacht flink transpireer, dan wordt mijn kussensloop mee geverfd tot zelfs mijn kussen aan toe dat nu ook een vaag roodbruine afdruk van mijn jarige bolletje heeft. Het is bijna half zes… Leuk begin van mijn zeventigste verjaardag.

Lang zal ik zweten in de gloria. Ik haal de sloop van het kussen en maak het nat en schoon met ossengal zeep, lang leve dit ouderwetse middel. Ik kijk op het was label van het kussen en zie dat het op 60 graden gewassen mag worden, dus ook daar haal ik een borsteltje ossengal overheen. Prop alles in de wasmachine, doe er wasmiddel bij en laat het ding draaien. Ik was mijn bezwete lijf even met een lekker zeepje, doe een schone pyjama aan en duik het bed nog even in. De wasmachine doet zijn werk wel. En wat de buren ervan denken zal me worst zijn. Mijn wekkertje staat op half tien dus ik kan nog even lekker tukken. Ik val in een diepe droomloze slaap met het gezoem op de achtergrond van de draaiende wasmachine.

Rond acht uur word ik weer wakker. Ik moet plassen en loop slaapdronken naar de badkamer waar de machine aan een van zijn laatste spoelingen bezig is.

De wasmachine staat tegenover de wc waar ik op mijn gemak ga zitten plassen, om nog meer vocht te lozen. Wanneer ik zit, kijk ik tevreden naar de glazen deur waarachter de was kennelijk aan de laatste ronde bezig is. Dan zie ik iets dat niet  helemaal klopt’ Huh?’ zie ik dit wel goed?

Achter het glas zie ik iets dat op flinke schuimvlokken lijkt, Ik heb mijn bril niet op dus echt scherp zie ik het niet, maar zoveel wasmiddel had ik er toch niet in gedaan? Hoe kan dit nu weer? Het eerst dat ik doe is mijn bril pakken die in de slaapkamer op het nachtkastje ligt. Ik krijg een beetje een onrustig gevoel en kom wanneer ik op mijn hurken voor het glas zit, tot de onthutsende ontdekking dat het hier niet om een te grote hoeveelheid zeepsop gaat, maar om iets heel anders dat schreeuwt om een geduldige en vakkundige oplossing. Even moet ik diep zuchten en weet ik  niet of ik nu moet huilen of moet lachen. De wasmachine geeft aan dat de deur geopend kan worden en dat doe ik dan ook maar wel héél voorzichtig. Toch kan ik niet helemaal voorkomen dat er overal kleine witte wolkjes rond mij dwarrelen die zich overal nestelen. In mijn haar, op mijn schone bijna niet beslapen pyjama, op de douchevloer en overal waar het zich maar aan kan hechten. Ik ben letterlijk en figuurlijk in de wolken! Wanneer ik in de spiegel kijk, moet ik eigenlijk ontzettend lachen overal witte wolkjes zelfs op mijn neus. Happy Birthday Josephientje! Ik begin bij het begin en schud in de ruimte van de douche eerst het sloop maar eens uit. Dat is goed schoon geworden. Ziezo dat is een, ik geef het een plekje over de douche stang, daar kan het drogen. Dan pak ik het kussen dat ik aan een grondige inspectie onderwerp. Ja hoor! De boosdoener is gevonden. Het is de rits die tijdens het wassen open is gegaan. Dat heeft deze wolken ellende veroorzaakt. De badkamer, incluis mijzelf zien eruit als een pas onder gesneeuwd berglandschap. Ik moet op wolkenjacht en ook niezen. Want het hoofdkussen is op een paar wolkjes na geheel leeg. Wanneer ik het uit de wasmachine trek en uitschudt wordt het plotseling code oranje ‘Lawinegevaar’ de wolken trekken nu in groten getale langs de tegels. Ik probeer rustig te blijven en elk wit wolkje te vangen en in het sloop terug te stoppen. Het bijna lege kussen heb ik inmiddels een plekje gegeven op het douche stoeltje (waar zo’n ding al niet goed voor is). Ik ben hier een flinke poos zoet mee, maar elke wolk is mine. Een geluk bij een ongeluk ik ben links en rechtshandig, dus graai met beide handen tegelijk naar de wolken  die keurig worden terug gestopt op de plek waar zij vandaan kwamen. Het is een intensief werkje, maar wanneer ik de laatsten uit de rubberen ring heb gevist en alle filters heb nagekeken. Heb ik alles weer op rit en regel en is mijn hoofdkussen weer gevuld. De wolkjes die nog statisch aan de buitenkant van het kussen hangen, die stofzuig ik er gewoon af. Inmiddels is het bijna half tien. Tijd om te gaan douchen, optutten en richting Ermelo, waar ik bij lieve vrienden koffie ga drinken en ga lunchen, In een huisje in het bos… Lang leve jarige ik… Ik ben in de wolken en in de gloria.

J©sephientje