Doorgaan naar hoofdcontent

Wonderbaarlijke woensdag

Ik ben nog een beetje onthutst van alle dingen die mij toevallen op deze zonnige woens, wensdag. Het is vandaag 1 april en toen ik vanochtend mijn ogen opendeed realiseerde ik me opeens dat het de verjaardag van mijn vader is. Mijn vader overleed op zijn 68ste en zou vandaag 102 zijn geworden en nee dit is geen grap. 
Het is nog vroeg, ik moet eerst naar het gezondheidscentrum om urine in te leveren en bloed te prikken en voel me elke dag een stukje fitter. Ik ben er nog niet dat realiseer ik me heel goed, maar elke dag een stapje dichterbij, maakt dat ik mij al heel blij voel.
Morgen krijg ik de uitslag van de testen, een doktersverklaring en eventuele medicijnen indien nodig. Maar dat is morgen.
Landlady en ik doen onze boodschappen en dat geeft me ook altijd al zo'n blij gevoel wanneer ik zie dat mijn koelkast lekker vol zit.
Daar heb ik voorlopig weer even geen zorg aan.
Nadat ik alles een plekje heb gegeven en dankbaar naar mijn voorraad staar, maak ik snel een ontbijtje, want het woordje nuchter gaan nu zijn tol eisen en ik merk dat ik echt iets moet happen en wel NU anders ga ik van mijn graatje.
Ik heb overheerlijke croissants meegenomen uit de supermarkt en met een heerlijke kop koffie ernaast, is dat een hele luxe verwennerij. Ik ga even wat zaken regelen die waren blijven liggen en ben nu weer up to date. Wanneer ik op mijn facebook kijk, zie ik een privé berichtje van iemand die een leuk lezers platform heeft waar ik mijn boek kon opgeven voor boek van de maand. En laat ik dat nu geworden zijn.. voor deze hele maand. Pats Boem, op mijn vaders verjaardag! Hoe bijzonder is dit nu weer. Ik had een voorstelrondje geschreven, dat was aangenomen en is vandaag geplaatst. Volgende week komt er  nog een persoonlijke noot van de beheerder en dan een recensie achteraan, altijd weer spannend. Mijn wensdag kan al niet meer stuk....Ik blijf me verwonderen over de wet van synchroniciteit, het samen vallen van de zogenaamde toevalligheden. Wat een mooi Cadeau. Wat een geschenk. Ik ben dankbaar en trots. 

Neem gerust een kijkje in het schrijversleven José Bosma

Onze schrijfster van deze maand is José Bosma, die ons een kijkje gunt in haar eigen leven komende maand.
Ben zeer benieuwd hoe die wereld er uit gaat zien en hoe ze die zelf ervaart, hieronder stelt ze zich aan ons voor:
2-3-2020
Aan mijn toekomstige lezers,
Even voorstellen, mijn naam is José Bosma. Ik ben geboren op 4 juli 1950 in de Amsterdamse Jordaan op een piepklein zolderkamertje van een beeldig grachtenpand. Ik heb een boek geschreven een autobiografie over mijn jeugd, in 2018 kwam het uit in het jaar van het verzet, hoe toepasselijk, de titel van mijn boek is ‘Leven vanuit verzet’ en die titel was er al vooraleer ik wist dat 2018 het jaar van verzet zou zijn. In datzelfde jaar werd ik 68 en mijn vader die in het verzet heeft gezeten is slecht 68 jaar geworden.
Ik heb dit boek geschreven voor de kinderen van verzetsmensen, mensen, die ook de resonantie meemaakten van de tweede wereldoorlog en die net als ik als kind mee moesten maken, dat de oorlog in de naoorlogse jaren nog lang niet voorbij was. Dat de naweeën van deze verschrikkelijke oorlog wel degelijk gevolgen had voor velen. Ik ben een kind van de eerste generatie van na de tweede Wereldoorlog.
‘Een kind van de vrede.’ Maar bij ons thuis was er zelden of nooit vrede. De oorlog duurde daar voort. Mijn vader had een oorlogstrauma, waar ik pas achter kwam nadat ik zijn summiere papieren nalatenschap op alle fronten uitgespit had. Mijn vader was een beschadigd mens. Een verraden mens, opgepakt omdat hij in het verzet zat.
Ik heb dit boek niet geschreven vanuit onverwerkte gevoelens vanuit haat of wat dan ook. Ik schreef dit boek, om mensen, met mijn kwetsbare open manier van schrijven aan te raken, Ik heb dit boek geschreven om anderen ervan te overtuigen, dat vergeving je alles brengt wat je nodig hebt. Wereldvrede begint nu eenmaal in het hart van ieder individu. Het schrijven heeft mij goed gedaan, het voelt voor mij ook als een stuk rehabilitatie voor de mens die mijn vader was. Het heeft ons, mijn vader postuum en mijzelf gelouterd. Ik heb de 68 jaren die hij slechts mocht worden overleefd en wordt over vier maanden zeventig jaar.
Omdat ik heel graag schrijf en ook mijn grenzen in het schrijven wil verleggen, ben ik niet lang na het uitkomen van mijn debuut ‘Leven vanuit verzet’ aan een kinderboek begonnen. Nee, dit heb ik nog nooit eerder gedaan en dat is een hele uitdaging, dat mag gezegd worden. Ik ben op wonderbaarlijke manier in contact gekomen met een illustratrice en sinds kort ook met een vormgeefster die mij helpen om dit boek tot stand te brengen. Het wil in het najaar van 2020 het levenslicht zien en duwt steeds meer tegen het geboortekanaal. Daar ik een pensionada ben en geen liggende gelden heb om deze droom werkelijkheid te laten worden, ben ik in September 2019 een crowdfunding gestart waarbij ik uitgegaan ben van een bedrag van 2020 euro, een symbolisch bedrag vanwege het nieuwe jaar maar ook vanwege de dekkende kosten voor het drukwerk en de bijkomende allround kosten voor presentatie en marketing. Op 31 december 2019 was het bedrag rond! Het is nu Maart 2020 en ik loop nog na te stuiteren van het gelukzalige gevoel, dat ik nu financieel ook deze droom kan verwezenlijken. Ik ben trots en voel mij gesteund door alle lieve mensen om mij heen die niet alleen gedoneerd hebben, maar ook meeleven met dit proces en hun steentjes bijdragen op de voor hen aangewezen manier voor de totstandkoming van ‘de Barones von Habeniks’ want zo gaat dit kinderboek heten.
Vandaag zit ik in de schrijfmodus en doe mijn best om de bijbehorende versjes die bij hare lolligheid passen op te schrijven. Ik zit op dit moment niet in Bussum waar ik woon. Nee, ik ben op dit moment te gast in (ont) Spanje om in alle rust en stilte te kunnen schrijven.
-----------------------------------------------------------
Let wel toen ik dit instuurde was er nog geen sprake van een lockdown en wist ik ook nog niet dat ik hier iets langer zou moeten vertoeven dan de bedoeling was.Ik neem het leven zoals het komt, voor alles is een reden, voor dit ook. 
-----------------------------------------------------------
Van blij zijn en een warm hart, wordt je ook sneller beter,Ik doe mijn uiterste best.
Warme HarteGroet van J©sephientje.

Reacties

Populaire posts van deze blog

wonder week

De wonderen zijn de wereld nog niet uit en mijn overrompeling techniek heeft perfect gewerkt. Lieve vriendin met schrik voor beeldbellen heeft zelf voorgesteld om samen ons zondagse virale koffie uurtje voort te zetten. Wij maken er nu een gewoonte van, dit is ons uurtje en dat pakt niemand ons af. Hoe simpel en hoe gezellig begint voor ons de zondag.  De afgelopen week was er een van discipline en van wonderen. Ik probeer elke dag braaf een stukje te wandelen en merk dat het  moeizaam en behoorlijk pijnlijk toch een stukje beter gaat. Het heeft hier veel geregend en dat maakt dat ik alleen de geplaveide paden neem. Elke stap die ik zet levert weer hele mooie plaatjes op. Kijk die hele grote sprinkhaan links in het gras. Als ik aan het eind van het pad ben en langzaam terugloop op mijn ijzeren wil en discipline wetende dat er op driekwart van deze weg langs de kant bij de grote watertanken een stoel staat, waar ik even bij kan komen en mijn rust kan pakke...

een MUIS met een staartje..

'Ik heb een muis gevangen' maakt de man bekend aan de vrouw ' Kijk hier, ik heb hem vast aan zijn staartje.' De vrouw kijkt geschrokken op en roept bijvoorbaat al 'Getsie.'  Wat moet dat ding hier? De man grijnst en zegt' hij wilde naar jou toe. 'Naar mij?  Nou wat is dit nu weer voor achterlijks, zoiets heb ik nog nooit gehoord. 'Nou echt waar hoor!' zegt de man met een onschuldige blik in zijn ogen, maar wel met met een grote grijns op zijn gezicht. De vrouw kijkt hem meewarig aan en schudt haar hoofd. Op dat zelfde moment drukt de man de muis met staart en al in haar handen.                                           De vrouw geeft een harde gil van schrik.  Zij staart naar het plastic kadaver in haar handen waar een lange staart aan zit met notabene een usb stekker aan het uiteinde, haar hart slaat een slag over en ze zegt, 'Waar heb je deze nu van...

Een gevallen vrouw

                                        Het was weer eens raak in 'huize Josephientje.'  Mijn alter ego die ik al jaren 'Rampen Annie' noem, trad weer eens op de voorgrond en liet zich weer een van haar beste kant zien.  Om precies te zijn een dikke week geleden heb ik een ouderwets smakkerd gemaakt en lag ik zomaar onder mijn bureau met een lege citroensap karaf ( de glazen fles was nog heel, maar de deksel niet, deze heeft het niet overleefd. In mijn koelkast staat altijd een fles met kraanwater waar ik een citroen in uitgeperst heb voor de uitgedroogde mens, in dit geval ikzelf. Aangezien ik geen frisdrank liefhebster ben en dit naast mijn glaasje wit nog wel zie zitten, heb ik altijd lemon water op voorraad. Zo ook die bewuste avond. Ik was lekker aan het werk achter mijn pc en liep snel even op mijn sokken (helemaal fout dus!) naar de koelkast om de karaf met citroen uit de...