Over de datum

Er hangt een dikke mist over de vallei. De heuvels en de bergen zijn niet meer te zien en zo lijkt de wereld steeds kleiner te worden.
Afgelopen week had ik goede berichten, waar ik helemaal blij van werd en dat heb natuurlijk gevierd. Ik hoef pas over 2 weken bij de dokter terug te komen. Alles gaat de goede kant op, mijn longen moeten nog wat meer lucht krijgen en mijn suikerwaarden moeten  naar beneden dan kan ik genezen verklaard worden en fit to fly. Ik moet eerlijk bekennen dat ik nu ook wel een beetje naar mijn eigen huisje ga verlangen. M'n eigen bed en mijn heerlijke relaxstoel en natuurlijk ga ik deze omgeving missen met z'n adembenemende uitzichten en alle natuurschoon om me heen. Maar het is gewoon goed als ik weer naar huis kan. De dokter heeft me opdracht gegeven om wat meer te bewegen, ik moet aan de wandel en dat heb ik afgelopen donderdag dan ook braaf gedaan. 

Ik had veel energie na al deze gunstige berichten en was vroeg op, dus ik liep al om acht uur te genieten van de stilte van de campo waar ik weer wat mooie plaatjes van kon schieten want s'ochtends vroeg is de wereld op z'n mooist. 

Ik ging vroeger vaak met m'n hondje 'tante Sjaantje' om zes uur het bos in om van alle moois te genieten zonder andere mensen, we kwamen niets of niemand tegen behalve die ene keer toen Sjaan kennelijk voor een konijn werd aangezien door een buizerd die vanuit het niets een snoekduik nam en rakelings langs mij heen scheerde om vervolgens te zien dat hij een kleine misrekening had gemaakt en met een langzame vleugelslag verdween tussen de bomen. Sjaan was zigzaggend in het kreupelhout verdwenen en hield zich schuil totdat de hongerige Buizerd weg was en de kust weer veilig. Dit nu, was zo'n magisch moment dat je maar zelden in je leven meemaakt. Het ging allemaal zo razendsnel dat ik te verbouwereerd was om echt te schrikken, maar het staat nog heel helder op mijn netvlies. 

Daar moest ik even aan denken toen ik voor het eerst sinds tijden een wandeling in de natuur maakte. Deze keer liep ik alleen tussen de bomen in het zompige veld. Wij zitten in een regenfront en het heeft hier behoorlijk gespoeld. Maar deze ochtend is het droog en komt er een schraal zonnetje over het land. Ik loop ondanks de kleihompen ( daar zou een echte pottenbakker verlekkerd naar hebben gekeken) te genieten in mijn uppie. Ik kom van alles tegen.
Een half uurtje is genoeg voor de eerste keer. Ik ben best wel moe en zweet als een pakpaard. Maar ik heb het gered en gedaan. Ik kan trots op mezelf zijn. Vrijdag giet het van de lucht, dus blijf ik mooi binnen, ik zal wel gek zijn om me nat te laten regenen, dat is vragen om moeilijkheden. Gek genoeg heb ik vandaag ook nog niet echt gelopen, Het is droog, maar die mist, daar hebben mijn longen het niet zo op. Dus? Enfin de dag is nog niet om.. Eerst dit schrijventje de lucht in. 

 Met mijn terugkeer naar het thuisland wil het nog niet echt lukken. Gisteren zou ik in eerste instantie naar Nederland vliegen, maar aangezien het luchtruim nog steeds dicht zit, zijn alle vluchten tot en met 6 mei gecanceld, dus die van mij ook. Ik zou hiervan bericht  krijgen via de mail van de luchtvaartmaatschappij, maar heb tot op heden nog niets gezien!? Beetje vreemd en ook best wel verwarrend. Ik heb meteen toen ik dit wist een nieuw ticket geboekt  als  alternatief voor 17 april en heb nu een ticket weten te bemachtigen voor 7 mei ( de laatste stoel) voor deze vlucht, want ik moet toch wat nietwaar?
Ik zal toch een keer naar huis moeten en dat wil ik nu ook wel, daar ben ik nu ook wel een beetje aan toe. Maar ook met dit ticket is het, las ik gisteren, nog niet zeker dat ik weg kan, want Nederland heeft het luchtruim dicht voor alle vluchten tot 15 mei! Dit maakt dat alles op losse schroeven staat en gooit de planning behoorlijk in de war voor alle partijen. Uiteraard besef ik dat ik niet de enige ben, dat wij allemaal in hetzelfde schuitje zitten, maar het maakt wel dat ik een onzeker en ook een onaangenaam gevoel hierover ga krijgen. Transavia stelt wanneer je eind april nog niets gehoord hebt v.w.b het cancelen van je vlucht van 17 april, dat je contact kunt opnemen met hun service desk, die door de drukte, twee tot drie uur wachttijden kent aan de telefoon vanwege overbelasting. Komt nog bij, dat ik ze op mijn telefoon vanuit Spanje niet via de app kan bellen en ik dus het gevoel heb in een pat stelling te zijn gebracht. 

Ik heb ze een bericht gestuurd, maar tot nu toe geen enkel teken van leven! Hierdoor raak ik dus lichtelijk van de leg, want ik kan nu niet anders doen dan afwachten. Ik weet dat het thuis in Holland ook niet alles is want ik zal de eerste veertien dagen in quarantaine moeten. Het is niet anders. Ik leg me er bij neer en probeer te berusten. Ik schik me in mijn lot en ga nu nog een klein rondje om, gewoon omdat het moet en omdat ik daar de mooiste plaatjes kan schieten en u mee kan laten genieten. 

De wortels zijn vaak ook heel mooi

                                                                               

Een nieuwe ingeslagen weg

mooie dorre overblijfselen

                                                       

                                                                               Het uitzicht is weer magnifiek

                                                           de mist is opgetrokken

Ik bezit mijn ziel in lijdzaamheid, zoals bijna iedereen in de wetenschap dat ook hier op de juiste tijd een oplossing voor gevonden gaat worden. Maar mijn eerste terugvlucht van 17 april is vanaf vandaag over de datum. 
Wanneer ik terugkom van dit korte wandelingetje ben ik buiten adem. Nee, ik ben er nog niet. Het heeft er behoorlijk ingehakt allemaal. Het is even niet gemakkelijk, maar ook dit ga ik overleven. Ik probeer in ieder geval positief te blijven.
______________________________________________________

 Geweldig nieuws uit de kraamkamer van om de hoek... De kleintjes hebben hun oogjes open en ze zijn met hun donkere oortjes en wenkbrauwtjes om op te (vr) eten. Wat zijn ze leuk he?

Dat wordt wat, als dat spul straks gaat lopen, dat wordt tellen elke keer... Mooie zondag. Wordt vervolgd: J©sephientje.
_________________________________________________________________________________