Eindelijk na 4 dagen en nachten in slaap te hebben doorgebracht
Weliswaar met kleine tussenpozen om snel wat te eten en te drinken, sta ik vanochtend in alle vroegte op met wat meer energie dan de afgelopen dagen. Ik stap maar eens onder de pomp, of de wasstraat, zoals u wilt. Want daar kon ik mij de laatste dagen niet toe zetten. Zo moe was en ben ik nog. Dit helingsproces gaat vrees ik nog een hele poos duren.
Na de afwas en een flinke schrobbeurt, doe ik nog een handwasje en haal ik de ergste stof met een natte doek uit mijn tijdelijk onderkomen. Morgen wordt er weer regen voorspeld, dus moet ik nu even flink gebruik maken van de zon en de wind om mijn wasje te laten drogen.
Blij verrast ben ik door het Spaanse mussen-gezang op deze mooie, zonnige maandag ochtend. Klussen-mus is terug en heeft haar hele familie meegenomen. Er wordt druk gesleept met takjes, twijgjes en ander materiaal om een kraamkamer in te richten en de hele familie doet mee. Het is een gekwetter van jewelste.
Ik wordt hier vrolijk van.
Mijn lijf voelt, zeker wanneer ik maar even over de grens ga, alsof ze me een paar flinke vuistslagen hebben gegeven op mijn rug, op de plek waar mijn longen zitten. Alsof er een brede ceintuur veel te hard aangetrokken is, het belet me om diep door te kunnen ademen, maar ik ben een vechtster en sterk, dus ik kom er wel weer. Het leven is goed en mijn wereldje wordt steeds kleiner. Ik kan alleen de wassen nog buiten ophangen en het terras met de bezem te lijf gaan, dan ziet het er weer uitnodigend uit voor het volgende zonnetje. Daarmee houdt het even op en voel ik me rijp voor de sloop.
Terwijl ik buiten sta met een mand vol handdoekenwas, bedenk ik dat het zo slecht nog niet is op de Campo. Geen last van RAT-RACES, maar van de eenvoudige geneugten van het dagelijkse leven op het land waar het leven erg goed is.
Zo kabbelen de dagen voorbij, ik maak mijn tussen de middag's warme prak en val daarna gewoon weer in slaap. Siesta...Gisteren de laatste zware pil erin en vandaag een beetje afkickverschijnselen. misselijk en een onbestemd gevoel in mijn maag. Ik probeer er geen aandacht aan te schenken en doe gewoon mijn ding. Ik heb weinig meer te melden, dan dat ik woensdag weer naar de dokter mag. wordt vervolgd...
Hasta Luego J©sephientje
Weliswaar met kleine tussenpozen om snel wat te eten en te drinken, sta ik vanochtend in alle vroegte op met wat meer energie dan de afgelopen dagen. Ik stap maar eens onder de pomp, of de wasstraat, zoals u wilt. Want daar kon ik mij de laatste dagen niet toe zetten. Zo moe was en ben ik nog. Dit helingsproces gaat vrees ik nog een hele poos duren.
Na de afwas en een flinke schrobbeurt, doe ik nog een handwasje en haal ik de ergste stof met een natte doek uit mijn tijdelijk onderkomen. Morgen wordt er weer regen voorspeld, dus moet ik nu even flink gebruik maken van de zon en de wind om mijn wasje te laten drogen.
Blij verrast ben ik door het Spaanse mussen-gezang op deze mooie, zonnige maandag ochtend. Klussen-mus is terug en heeft haar hele familie meegenomen. Er wordt druk gesleept met takjes, twijgjes en ander materiaal om een kraamkamer in te richten en de hele familie doet mee. Het is een gekwetter van jewelste.
Ik wordt hier vrolijk van.
Mijn lijf voelt, zeker wanneer ik maar even over de grens ga, alsof ze me een paar flinke vuistslagen hebben gegeven op mijn rug, op de plek waar mijn longen zitten. Alsof er een brede ceintuur veel te hard aangetrokken is, het belet me om diep door te kunnen ademen, maar ik ben een vechtster en sterk, dus ik kom er wel weer. Het leven is goed en mijn wereldje wordt steeds kleiner. Ik kan alleen de wassen nog buiten ophangen en het terras met de bezem te lijf gaan, dan ziet het er weer uitnodigend uit voor het volgende zonnetje. Daarmee houdt het even op en voel ik me rijp voor de sloop.
Terwijl ik buiten sta met een mand vol handdoekenwas, bedenk ik dat het zo slecht nog niet is op de Campo. Geen last van RAT-RACES, maar van de eenvoudige geneugten van het dagelijkse leven op het land waar het leven erg goed is.
Zo kabbelen de dagen voorbij, ik maak mijn tussen de middag's warme prak en val daarna gewoon weer in slaap. Siesta...Gisteren de laatste zware pil erin en vandaag een beetje afkickverschijnselen. misselijk en een onbestemd gevoel in mijn maag. Ik probeer er geen aandacht aan te schenken en doe gewoon mijn ding. Ik heb weinig meer te melden, dan dat ik woensdag weer naar de dokter mag. wordt vervolgd...
Hasta Luego J©sephientje


Reacties
Een reactie posten