Op naar de dokter...
In het gemeentehuis van Bufali zit de dokter dit keer, daar is ook het gezondheids-centrumpje gevestigd. Er wordt druk verbouwd aan het plafond en de bouwvakkers lopen af en aan ZONDER mondkapjes!! Ik begrijp hier helemaal niets van en mijn Spaans is nog in een te vroeg stadium om hier iets van te kunnen zeggen. Ik heb hier eigenlijk in welke taal dan ook geen woorden voor! Puck en ik hebben alle voorzorgsmaatregelen getroffen die je maar kunt treffen in deze bizarre tijd.
Mondkapjes op, zitten wij meer dan 1.50 mtr van elkaar, op de koude gang te wachten tot de deur van de dokter opengaat.
'Hoe gaat het' vraagt de dokter met dat grappige Engelse accent. Ik doe een poging en vertel hem dat ik het gevoel heb iets vooruit te gaan, maar dat ik heel erg moe ben en me zo slap als een vaatdoek voel. Dat begrijpt de dokter als geen ander en hij vertelt me dat het inherent is aan de kwaal. De bacterie in mijn longen blijkt uiteindelijk veel heftiger te zijn als we allemaal hadden kunnen bedenken. Nou ja, ik heb nog voor tien dagen die straffe synthetische chemokuur die moet ik afmaken. Ik heb van die kuur een schimmelinfectie in mijn mond dus eten is behoorlijk pijnlijk. De arts vindt ook dat ik, (zij het met hele kleine stapjes) vooruit ga, met name v.w.b het hoesten, maar hij schreef me toch twee andere puffers voor. Een ontstekingsremmer en Ventolin. Ook mag ik drie maal daags stomen, zodat het slijm wat losser komt. Ik moest nuchter komen, dan kon ik meteen op suiker getest worden.
Dat was best schrikken, want die is schrikbarend te hoog! Ik zal in Nederland medicijnen hiervoor moeten gaan slikken, krijg van de dokter een verslag van zijn behandeling mee en mag, nu mijn bloeddruk normaal is vliegen. Dat is enorm goed nieuws..
Ik ga er vanuit dat mijn terugvlucht niet vervalt en dat ik 17 april gewoon terug naar Nederland kan. Daar ga ik voor.
Pffff dan mag ik daar het hele medische circus weer in! Ik ben voorlopig nog wel even onder de pannen. Aanstaande donderdag gaan ze een bloedtest doen en mag ik urine inleveren dit wordt dan op de valreep ook nog getest. En dan heb ik groen licht om naar Nederland te vliegen.
Het is hier wat weer betreft bar en boos, het is nu zo koud, het lijkt net herfst en het regent alsmaar. Toch zijn er ook van die kleine zegeningen. Dichtbij mijn voordeur staat een allerschattigst boompje. Het is een granaatappel, die nu al vrucht draagt. Dat is veel te vroeg in de tijd van het jaar. Ook hier is alles in de war.
In het gemeentehuis van Bufali zit de dokter dit keer, daar is ook het gezondheids-centrumpje gevestigd. Er wordt druk verbouwd aan het plafond en de bouwvakkers lopen af en aan ZONDER mondkapjes!! Ik begrijp hier helemaal niets van en mijn Spaans is nog in een te vroeg stadium om hier iets van te kunnen zeggen. Ik heb hier eigenlijk in welke taal dan ook geen woorden voor! Puck en ik hebben alle voorzorgsmaatregelen getroffen die je maar kunt treffen in deze bizarre tijd.
Mondkapjes op, zitten wij meer dan 1.50 mtr van elkaar, op de koude gang te wachten tot de deur van de dokter opengaat.'Hoe gaat het' vraagt de dokter met dat grappige Engelse accent. Ik doe een poging en vertel hem dat ik het gevoel heb iets vooruit te gaan, maar dat ik heel erg moe ben en me zo slap als een vaatdoek voel. Dat begrijpt de dokter als geen ander en hij vertelt me dat het inherent is aan de kwaal. De bacterie in mijn longen blijkt uiteindelijk veel heftiger te zijn als we allemaal hadden kunnen bedenken. Nou ja, ik heb nog voor tien dagen die straffe synthetische chemokuur die moet ik afmaken. Ik heb van die kuur een schimmelinfectie in mijn mond dus eten is behoorlijk pijnlijk. De arts vindt ook dat ik, (zij het met hele kleine stapjes) vooruit ga, met name v.w.b het hoesten, maar hij schreef me toch twee andere puffers voor. Een ontstekingsremmer en Ventolin. Ook mag ik drie maal daags stomen, zodat het slijm wat losser komt. Ik moest nuchter komen, dan kon ik meteen op suiker getest worden.
Dat was best schrikken, want die is schrikbarend te hoog! Ik zal in Nederland medicijnen hiervoor moeten gaan slikken, krijg van de dokter een verslag van zijn behandeling mee en mag, nu mijn bloeddruk normaal is vliegen. Dat is enorm goed nieuws..
Pffff dan mag ik daar het hele medische circus weer in! Ik ben voorlopig nog wel even onder de pannen. Aanstaande donderdag gaan ze een bloedtest doen en mag ik urine inleveren dit wordt dan op de valreep ook nog getest. En dan heb ik groen licht om naar Nederland te vliegen.
Het is hier wat weer betreft bar en boos, het is nu zo koud, het lijkt net herfst en het regent alsmaar. Toch zijn er ook van die kleine zegeningen. Dichtbij mijn voordeur staat een allerschattigst boompje. Het is een granaatappel, die nu al vrucht draagt. Dat is veel te vroeg in de tijd van het jaar. Ook hier is alles in de war.
Te vroeg of niet ik vind ze beeldschoon.
Mijn klussen mus heeft het opgegeven, die hoor of zie ik niet meer, zij is misschien naar warmer oorden vertrokken en geef haar eens ongelijk. Hier is het huilen met de lamp aan en dit weer houden we nog een week
voorspelt men. Dat levert dan wel weer mooie plaatjes op...
wordt vervolgd: harte groet van J©sephientje.
Reacties
Een reactie posten