Doorgaan naar hoofdcontent

Nieuws uit het veldhospitaal

Er is nog geen goeie reden voor een echt feest...
Maar ter geruststelling aan een ieder die dit leest, 'La Jo' is niet besmet met het Corona Virus en hoeft dus niet naar het ziekenhuis.
Wel moet ik afrekenen met een behoorlijke bacterie die mijn longen
ondermijnt. En die ik ongeveer 8 a 9 jaar geleden ook ergens had opgelopen. Een heftige jongen die zich toen niet zomaar liet elimineren, daar waren een flink aantal penicilline kuren voor nodig en twee kuren prednison. Toen behoorde ik nog tot de verstokte rokers. Ik ben vanaf toen ook meteen gestopt. Best choice ever.
Deze bacterie maakt wel dat ik het bij tijd en wijle stik benauwd heb. Nog zwaardere medicatie dan die ik al had, wordt vanaf nu ingezet, gewone antibiotica biedt geen soelaas. Mijn bloeddruk baart de dokter grote zorgen. Deze is af en toe zo hoog en fluctueert zo snel, dat is niet bij te benen. Door de heftige medicatie heb ik nu een schimmel in mijn lijf, maar ook daar heb ik nu medicijnen tegen. Ik ga de moed niet verliezen. Luctor et Emergo, ik worstel en kom boven en herrijs straks weer als een Feniks uit de as.
Ik bezit mijn ziel in lijdzaamheid, kom de deur niet uit neem mijn rust in deze periode en doe mijn best om aanstaande vrijdag betere resultaten aan de dokter te kunnen laten zien.
Zuster Puck komt elke dag mijn metingen doen en houdt een staatje bij. Meer kan niemand doen, dan te wensen dat deze medicatie aanslaat en zijn werk gaat doen. 
Ik ben niet van plan, hoewel ik soms heel moe ben, mijn goede humeur te verliezen. Als ik me iets beter voel, ga ik de versjes afschrijven voor de Barones. Het luchtruim zit dicht tot 1 mei. Ik schik me in mijn lot.

J©sephientje... wordt vervolgd

Reacties

Populaire posts van deze blog

wonder week

De wonderen zijn de wereld nog niet uit en mijn overrompeling techniek heeft perfect gewerkt. Lieve vriendin met schrik voor beeldbellen heeft zelf voorgesteld om samen ons zondagse virale koffie uurtje voort te zetten. Wij maken er nu een gewoonte van, dit is ons uurtje en dat pakt niemand ons af. Hoe simpel en hoe gezellig begint voor ons de zondag.  De afgelopen week was er een van discipline en van wonderen. Ik probeer elke dag braaf een stukje te wandelen en merk dat het  moeizaam en behoorlijk pijnlijk toch een stukje beter gaat. Het heeft hier veel geregend en dat maakt dat ik alleen de geplaveide paden neem. Elke stap die ik zet levert weer hele mooie plaatjes op. Kijk die hele grote sprinkhaan links in het gras. Als ik aan het eind van het pad ben en langzaam terugloop op mijn ijzeren wil en discipline wetende dat er op driekwart van deze weg langs de kant bij de grote watertanken een stoel staat, waar ik even bij kan komen en mijn rust kan pakke...

een MUIS met een staartje..

'Ik heb een muis gevangen' maakt de man bekend aan de vrouw ' Kijk hier, ik heb hem vast aan zijn staartje.' De vrouw kijkt geschrokken op en roept bijvoorbaat al 'Getsie.'  Wat moet dat ding hier? De man grijnst en zegt' hij wilde naar jou toe. 'Naar mij?  Nou wat is dit nu weer voor achterlijks, zoiets heb ik nog nooit gehoord. 'Nou echt waar hoor!' zegt de man met een onschuldige blik in zijn ogen, maar wel met met een grote grijns op zijn gezicht. De vrouw kijkt hem meewarig aan en schudt haar hoofd. Op dat zelfde moment drukt de man de muis met staart en al in haar handen.                                           De vrouw geeft een harde gil van schrik.  Zij staart naar het plastic kadaver in haar handen waar een lange staart aan zit met notabene een usb stekker aan het uiteinde, haar hart slaat een slag over en ze zegt, 'Waar heb je deze nu van...

Een gevallen vrouw

                                        Het was weer eens raak in 'huize Josephientje.'  Mijn alter ego die ik al jaren 'Rampen Annie' noem, trad weer eens op de voorgrond en liet zich weer een van haar beste kant zien.  Om precies te zijn een dikke week geleden heb ik een ouderwets smakkerd gemaakt en lag ik zomaar onder mijn bureau met een lege citroensap karaf ( de glazen fles was nog heel, maar de deksel niet, deze heeft het niet overleefd. In mijn koelkast staat altijd een fles met kraanwater waar ik een citroen in uitgeperst heb voor de uitgedroogde mens, in dit geval ikzelf. Aangezien ik geen frisdrank liefhebster ben en dit naast mijn glaasje wit nog wel zie zitten, heb ik altijd lemon water op voorraad. Zo ook die bewuste avond. Ik was lekker aan het werk achter mijn pc en liep snel even op mijn sokken (helemaal fout dus!) naar de koelkast om de karaf met citroen uit de...