Een update uit...
'Gaat het?' NEE dus, het gaat gewoon NIET! Gisteren een verplicht bezoekje aan de huisarts. Daar kreeg ik te horen dat ik niet voor, maar ook niet achteruit was gegaan. Dat is prettig en in ieder geval iets. Ik slik dan ook braaf alle antibiotica op tijd en de onstekingsremmer, ik puf me suf en ik heb het steeds benauwder.
De dokter neemt geen halve maatregelen. Ik krijg meteen een injectie in mijn linkerbil, mijn temperatuur wordt opgenomen, geen koorts, maar dat wist ik zelf al. Wel is er een alarm fase 3 van mijn veel te hoge bloeddruk. 220 maar liefst! Daar schrikt de dokter ook zelfs van. Die bloeddruk moet met onmiddellijke ingang van vandaag omlaag! Plaspillen! ja die stonden ook nog op mijn lijstje, die had ik nog niet in de verzameling.
Ik schik me in mijn lot, want het is niet anders. Mijn hersens zijn een versuffing nabij van al die chemische rotzooi, maar nood breekt wetten.
In de middag mogen wij ons weer melden bij de dokter om te kijken of mijn bloeddruk gezakt is anders stuurt hij me naar een ziekenhuis. ( Geen denken aan!) Ik weet al jaren dat mijn bloeddruk fluctueert en zomaar ineens omhoog kan schieten om zich vervolgens daarna weer keurig te gedragen en een mooi gemiddelde weergeeft. Zo ook die middag.
maar eerst moeten wij mij laten registreren bij de administratiekantoor opdat men weet wanneer ik opgenomen zou moeten worden, waar ik op dat moment verblijf en bij wie.
Dat duurt even. Wij zien mondkapjes in alle soorten en maten voorbij komen wandelen. Eindelijk zijn wij aan de beurt en krijg ik mijn SIP kaart.
Nou sip ben ik wel een beetje en moe ook van alles.
Terug bij de dokter is mijn bloeddruk weer volkomen normaal. Maar alles doet me zeer, vanwege de heftige hoestbuien, die ik ook de afgelopen nacht weer heb gehad. Mijn lijf voelt zich gemangeld en ik heb waarschijnlijk wat longblaasjes kapot gehoest, want er komt vannacht ook wat bloed mee met mijn sputum. Gek genoeg maak ik me helemaal niet ongerust en blijf ik hier kalm en gelaten onder. Ik sta zwaar vermoeid op, doe wat ik moet doen en neem de regels in acht. Rust, rust en nog eens rust schrijft de dokter voor en drie keer per dag bloeddruk meten, die taak neemt mijn landlady op zich.
Ik zoek noodgewongen mijn bedje weer op, afgepeigerd van een gebroken hoest nacht. Ik hou het even voor gezien, kan weinig anders dan mijn ziel in lijdzaamheid bezitten. Mijn gedachten zijn ook tijdelijk buiten dienst. Tegen 11.30 uur vraagt mijn landlady of ze mijn bloedruk kan meten. Ja hoor zuster Puck, komt u maar naar beneden. Na drie keer meten is mijn bloeddruk normaal, maar mijn gehoest nog niet.
Maandag heb ik weer meldplicht bij de dokter. Zo weinig ik dokter bezoekjes in Nederland afleg, zo veelvuldig doe ik dat hier in korte tijd. Wie had dit kunnen bedenken? Ikke niet...
Allemaal een fijn en gezond weekeinde toegewenst and stay strong
Wordt vervolgd... J©sephientje
'Gaat het?' NEE dus, het gaat gewoon NIET! Gisteren een verplicht bezoekje aan de huisarts. Daar kreeg ik te horen dat ik niet voor, maar ook niet achteruit was gegaan. Dat is prettig en in ieder geval iets. Ik slik dan ook braaf alle antibiotica op tijd en de onstekingsremmer, ik puf me suf en ik heb het steeds benauwder.
De dokter neemt geen halve maatregelen. Ik krijg meteen een injectie in mijn linkerbil, mijn temperatuur wordt opgenomen, geen koorts, maar dat wist ik zelf al. Wel is er een alarm fase 3 van mijn veel te hoge bloeddruk. 220 maar liefst! Daar schrikt de dokter ook zelfs van. Die bloeddruk moet met onmiddellijke ingang van vandaag omlaag! Plaspillen! ja die stonden ook nog op mijn lijstje, die had ik nog niet in de verzameling.
Ik schik me in mijn lot, want het is niet anders. Mijn hersens zijn een versuffing nabij van al die chemische rotzooi, maar nood breekt wetten.
In de middag mogen wij ons weer melden bij de dokter om te kijken of mijn bloeddruk gezakt is anders stuurt hij me naar een ziekenhuis. ( Geen denken aan!) Ik weet al jaren dat mijn bloeddruk fluctueert en zomaar ineens omhoog kan schieten om zich vervolgens daarna weer keurig te gedragen en een mooi gemiddelde weergeeft. Zo ook die middag.
maar eerst moeten wij mij laten registreren bij de administratiekantoor opdat men weet wanneer ik opgenomen zou moeten worden, waar ik op dat moment verblijf en bij wie.
Dat duurt even. Wij zien mondkapjes in alle soorten en maten voorbij komen wandelen. Eindelijk zijn wij aan de beurt en krijg ik mijn SIP kaart.
Terug bij de dokter is mijn bloeddruk weer volkomen normaal. Maar alles doet me zeer, vanwege de heftige hoestbuien, die ik ook de afgelopen nacht weer heb gehad. Mijn lijf voelt zich gemangeld en ik heb waarschijnlijk wat longblaasjes kapot gehoest, want er komt vannacht ook wat bloed mee met mijn sputum. Gek genoeg maak ik me helemaal niet ongerust en blijf ik hier kalm en gelaten onder. Ik sta zwaar vermoeid op, doe wat ik moet doen en neem de regels in acht. Rust, rust en nog eens rust schrijft de dokter voor en drie keer per dag bloeddruk meten, die taak neemt mijn landlady op zich.
Ik zoek noodgewongen mijn bedje weer op, afgepeigerd van een gebroken hoest nacht. Ik hou het even voor gezien, kan weinig anders dan mijn ziel in lijdzaamheid bezitten. Mijn gedachten zijn ook tijdelijk buiten dienst. Tegen 11.30 uur vraagt mijn landlady of ze mijn bloedruk kan meten. Ja hoor zuster Puck, komt u maar naar beneden. Na drie keer meten is mijn bloeddruk normaal, maar mijn gehoest nog niet.
De landlady die tijdelijk de rol van hoofdverpleegster toebedeeld heeft gekregen kwijt zich serieus van haar taak en gaat nu een hoestdrankje voor me brouwen dat verlichting gaat geven.
Ik vertrouw hierop.
Maandag heb ik weer meldplicht bij de dokter. Zo weinig ik dokter bezoekjes in Nederland afleg, zo veelvuldig doe ik dat hier in korte tijd. Wie had dit kunnen bedenken? Ikke niet...
Allemaal een fijn en gezond weekeinde toegewenst and stay strong
Wordt vervolgd... J©sephientje
Reacties
Een reactie posten