Doorgaan naar hoofdcontent

Werelddag 22-2-2020

Vandaag is een hele bijzondere dag, het is namelijk een van die dagen die, (overigens net als alle andere dagen) niet meer terug komen. Toch heeft deze dag iets heel speciaals, het zit in de datum. Vandaag is het namelijk 22-2-2020 
Wat een bijzondere en mooie datum. 2 Staat voor samen. Voor een paar, voor een duo, voor tweetonig, voor twee armen, twee, benen, twee ogen, twee oren en het is vandaag ook een dag waarop hier de zon volop schijnt en het ook nog eens oorverdovend stil is. Ik gun mezelf geen tijd om breeduit in de zon te gaan zitten omdat ik met mijn administratie aan de gang moet en wat telefoontjes pleeg. 
Dit is ook zo'n dag waarop ik zomaar weer iemand gelukkig en blij mag maken en daar word ik dan weer zelf heel blij en gelukkig van, Dus ik doe mijn werkjes in de ochtend met veel plezier, gefluit en gezang. 

Hoewel er buiten een felblauwe lucht is en een gul zonnetje schijnt, zit er een toon van koelte onder, tja het is dan ook pas februari. 
Ik ben vandaag reuze blij, zelfs met mijn schaduw die mij altijd en overal trouw volgt. Gisteren hebben landlady en ik, hoewel ik even snel moest schakelen, toch nog op de valreep de supermarkt geplunderd en dat is fijn, want daar heb ik weer allemaal lekkere dingen ingeslagen en ook wat wijn.
Ik had trek in vis en kwam uit op grote garnalen en wat zalm, waarvan ik de zalm in portie's heb ingevroren voor aankomende week. 
Ik besluit vandaag eens uitgebreid en heerlijk garnalen te gaan eten. Na het schoonmaken van mijn 'Burnie', het buitenhangen van mijn beddengoed, (ik speel elke dag voor 'vrouw Holle') en het regelen van mijn administratieve zaken en nog wat andere huishoudelijke klusjes, stort ik me met volle overgave op de beestjes. Ik ontdoe ze van kop, staart en jasje. 

Daarna zet ik ze in de olie, waar ik wat piepklein gesneden knoflookjes heb ingestopt.
Vervolgens brouw ik een knoflook sausje van mayo, yoghurt, knoflook, citroensap, peper en wat gedroogde peterselie. 
Om je vingers bij af te likken. Half stokbroodje erbij en een glaasje wit... Mij hoort u absoluut niet klagen. Ik heb een werelddag. Ik beheer vandaag even het landgoed en heb het met Me, Myself and I helemaal naar mijn zin. Het leven is zo goed voor mij. Ik ben hier ook heel dankbaar voor en het kost me dan ook geen enkele moeite om opnieuw mijn zegeningen te tellen. 


Ik heb hier een steen opgepakt in de vorm van een hart. Ik moet er iets mee, maar weet nog niet helemaal hoe en wat?
Dat wordt me duidelijk na het zien van een paar prachtige foto's van het mooi gemaakte graf van mijn 'bijna een jaar geleden overleden' vriendin I. 
Deze hartsteen moet ik beschilderen en mag ik, mits haar kinderen en kleinkinderen het goed vinden op haar mooi gemaakte graf zetten. Ik wacht hun toestemming af en dan ga ik in het najaar haar graf bezoeken en dit kleinnood van moeder aarde plaatsen, speciaal voor haar. En nu ga ik mijn geoliede garnalen bakken en het  stokbrood toasten en daarna maar eens een siesta houden. Ik leef in de maƱana stand voor nog een poosje. Geniet met een grote G....
Mooie speciale dag allemaal



wordt vervolgd:



J©sephientje

Reacties

Populaire posts van deze blog

wonder week

De wonderen zijn de wereld nog niet uit en mijn overrompeling techniek heeft perfect gewerkt. Lieve vriendin met schrik voor beeldbellen heeft zelf voorgesteld om samen ons zondagse virale koffie uurtje voort te zetten. Wij maken er nu een gewoonte van, dit is ons uurtje en dat pakt niemand ons af. Hoe simpel en hoe gezellig begint voor ons de zondag.  De afgelopen week was er een van discipline en van wonderen. Ik probeer elke dag braaf een stukje te wandelen en merk dat het  moeizaam en behoorlijk pijnlijk toch een stukje beter gaat. Het heeft hier veel geregend en dat maakt dat ik alleen de geplaveide paden neem. Elke stap die ik zet levert weer hele mooie plaatjes op. Kijk die hele grote sprinkhaan links in het gras. Als ik aan het eind van het pad ben en langzaam terugloop op mijn ijzeren wil en discipline wetende dat er op driekwart van deze weg langs de kant bij de grote watertanken een stoel staat, waar ik even bij kan komen en mijn rust kan pakke...

een MUIS met een staartje..

'Ik heb een muis gevangen' maakt de man bekend aan de vrouw ' Kijk hier, ik heb hem vast aan zijn staartje.' De vrouw kijkt geschrokken op en roept bijvoorbaat al 'Getsie.'  Wat moet dat ding hier? De man grijnst en zegt' hij wilde naar jou toe. 'Naar mij?  Nou wat is dit nu weer voor achterlijks, zoiets heb ik nog nooit gehoord. 'Nou echt waar hoor!' zegt de man met een onschuldige blik in zijn ogen, maar wel met met een grote grijns op zijn gezicht. De vrouw kijkt hem meewarig aan en schudt haar hoofd. Op dat zelfde moment drukt de man de muis met staart en al in haar handen.                                           De vrouw geeft een harde gil van schrik.  Zij staart naar het plastic kadaver in haar handen waar een lange staart aan zit met notabene een usb stekker aan het uiteinde, haar hart slaat een slag over en ze zegt, 'Waar heb je deze nu van...

Een gevallen vrouw

                                        Het was weer eens raak in 'huize Josephientje.'  Mijn alter ego die ik al jaren 'Rampen Annie' noem, trad weer eens op de voorgrond en liet zich weer een van haar beste kant zien.  Om precies te zijn een dikke week geleden heb ik een ouderwets smakkerd gemaakt en lag ik zomaar onder mijn bureau met een lege citroensap karaf ( de glazen fles was nog heel, maar de deksel niet, deze heeft het niet overleefd. In mijn koelkast staat altijd een fles met kraanwater waar ik een citroen in uitgeperst heb voor de uitgedroogde mens, in dit geval ikzelf. Aangezien ik geen frisdrank liefhebster ben en dit naast mijn glaasje wit nog wel zie zitten, heb ik altijd lemon water op voorraad. Zo ook die bewuste avond. Ik was lekker aan het werk achter mijn pc en liep snel even op mijn sokken (helemaal fout dus!) naar de koelkast om de karaf met citroen uit de...