Assepoester in (ont) Spanje.

Afgelopen zaterdag de achttiende januari begon het te regenen,  hele dikke druppels kwamen als kristallen naar beneden. Er kwam een flinke wind opzetten en wij mochten getuigen zijn van de  hartstochtelijke vereniging tussen vader hemel en moeder aarde in de vorm van bliksem en donder. Het was echt slecht weer. Vooral aan de kust hebben mensen veel overlast van dit ongemak ondervonden. Natuurgeweld is nog steeds iets dat wij onderschatten en wanneer je, zoals ik nu in de heuvels van een vallei zit, kan het behoorlijk angstaanjagend zijn. Ik heb daar niet zoveel last van en voel me in het kleine huisje waar ik zit behoorlijk veilig, bovendien hebben ze hier een degelijk Hollands afwateringssysteem met roosters en diepe putten. Er blijven  natuurlijk wel wat plassen staan, maar overstromingen blijven uit.

Ik verschans me in mijn fort waar mijn kacheltje snort en het lekker warm is. Er zit voldoende eten in de koelkast en de diepvries zit vol. Ik hoef er niet uit als het niet nodig is en dat is heel fijn. Ik vermaak me met het bloederige, maar prachtig kostuumdrama over 'de Borgia's' vijf dvd's lang heerlijk! 

Ik pak de regelmaat van de dag gewoon op en heb zo mijn rituelen die ik, als de dag begint ook binnen kan uitvoeren Ik ben een tevreden mens. Er staat een kratje verse sinaasappeltjes voor mijn deur. Ik heb mijn laptopje en contact met een aantal mensen. Zit lekker in m'n vel, wat kan ik nog meer wensen.

Dit weer houdt een aantal dagen aan, mij deert het niet echt, ik zit droog, warm en heb het goed met mezelf en mijn omgeving.

Ik lees en zie de beelden van de kust en ik vind het vreselijk om te moeten zien dat het ongeveer zestig kilometer hier vandaan nog slechter weer is geweest. Er is zelfs sneeuw gevallen en het heeft mensenlevens geëist, verschrikkelijk mijn hart doet er zeer van. Triest heel triest.

Wij hebben last van lekkage, tja dat was te verwachten, het heeft ook dagenlang zo hard gegoten, er is heel veel water gevallen. Praktische ik, maak overal foto's van, voor de verzekering want dit is verzekerings werk, al krijgen zij maar iets vergoed? Mijn kachelpijp, ook iets verzakt door de regen en de storm, is vanochtend gemaakt en vastgezet en de kachel die nu waterpas staat brand keurig zijn ruitje schoon. Burn baby 'Burnie.' Mijn wasje hangt in het zonnetje te drogen en er is geveegd en afgewassen. Ik voel me net assepoester zo af en toe en kan er smakelijk om lachen. Back to the fifties.

Zelfs het internet heeft last van deze weersomstandigheden en vertikt het soms gewoon. Dus met horten en stoten kan ik skypen en of appen, totdat afgelopen vrijdag mijn Iphoontje het begeeft. Dat wil zeggen het geluid. Mijn privé systeembeheerder die altijd paraat is (fijn zo'n rots in de branding) vreest dan ook dat mijn speaker kapot is. Geluk bij een ongeluk, ik heb de oordopjes die ik van kipdochter D bij deze Iphone kreeg toch maar meegenomen met een gevoel van je weet maar nooit. Wel, nu is het dus je weet maar nooit en zijn die dingen mijn voorlopige redding en noodoplossing. Door die dopjes kan ik wel geluid horen, maar mijn Iphone zelf, geeft geen ringtonen weer, niets, noppes, nada. Hij trilt en zoemt nog slechts.

Deze uitdaging vraagt om een oplossing. Mijn landlady gaat onmiddellijk op zoek naar een Apple store die in Albaida te vinden zou zijn. Het weer heeft zich weer bekeert en met laaghangende bewolking is het droog en best wel fris. Landlady komt mij vrijdagochtend vroeg halen voor een rondje Aldi. Want wij moeten even grondig foerageren. Sint Salaria is binnen, dus dit wordt een plunder rondje. Ik hou ervan even lekker uithalen. Er ligt nog een schattig warm dekentje voor 'La Jo' die ik dus even meeneem, want daar heb ik gewoon behoefte aan.

Ben gek op de kleur rood en als ik hier wegga, dan laat ik dit achter voor de twee kleindochters van mijn lieve landlady. In Albaida zit  helaas geen Apple store. Dat wordt dus Valencia. Maar eerst gaan we na alle ellende (want dat was het toch wel een beetje met die lekkage) maar eens naar de kroeg. Wijntje, biertje en iets lekkers, even ontspannen en leuk het weekeinde ingaan. Het is stil bij het eerste drankje, maar bij het tweede glaasje, stroomt deze uitgaansgelegenheid vol met tetterende moeders en zo mogelijk nog meer schetterende kinderen. Dit is ook (ont) Spanje. Die mensen gaan s'avonds met hun kindjes naar de kroeg, maar ach, deed ik dat in Nederland met de mijne een enkele keer ook niet?

De harde muziek teistert mijn oren en ik heb het wel ff gehad net als de rest. We rekenen af en gaan naar huis. Zij vragen, of ik zin heb om morgen, gisteren dus, mee te gaan naar de Hollandse winkel in Denia. Tuurlijk wil ik mee. Dan ben ik er ook even uit en zie ik even iets anders. We spreken af en nemen thuis nog een afzakkertje hebben nog leuke gesprekken en als de fles leeg is ga ik naar beneden en duik, mijn be-kruikte warme bedje in. Ik stort in slaap...Morgen vroeg op.

Ik heb niet zoveel met de Hollandse winkel, die overigens schandalig duur is! Echt! AH zou in Nederland zijn prijzen meteen verhogen als ze wisten hoe duur hier de producten van de Plus zijn.

Bovendien heb ik niets met het klantonvriendelijk personeel. Het enige dat ik meeneem is een pot 'Amsterdamse Uien' Tja een eigenheimer, dat dan weer wel...We zien goed dat Denia geleden heeft onder het weer van de afgelopen week. In sommige straten die naar het strand gaan, staat het nog blank en staat het zand soms tot aan  de kruising.

                            Het biedt een trieste aanblik.

Wat zich daar heeft afgespeeld, daar kan ik me geen voorstelling van maken, maar ik kan me er wel iets bij bedenken.

---------------------------------------------

Onze magen knorren en wij gaan een lekker hapje eten bij  Petra en Fred in restaurant            Mapamundi

Daar hebben wij met kerst ook zo smakelijk gegeten. Zij hebben op zaterdag Hollandse middag en dat betekent dus kroketjes, broodjes eiersalade, kipsaté met friet, balletjes gehakt en ga zo maar door. Het is een feestje en het zijn zulke lieve mensen. Zij werken zich een slag in de rondte om het hun gasten naar de zin te maken. Een echte aanrader voor wie naar Denia en omstreken afreist. Landlady en haar man komen hier al heel wat jaartjes, ik snap wel waarom. Deze mensen leggen hun gasten in de watten, voor prijzen die voor iedereen betaalbaar zijn. Je ziet gewoon dat de gasten incluis wij

het naar hun zin hebben, dat iedereen geniet van het lekkere eten en de vriendelijke en persoonlijk bediening. Het is smullen. Dank Petra en Fred voor jullie gastvrijheid en het heerlijke eten. Ik had vandaag echt het vakantie gevoel. En dank lieve allebei voor een gezellige dag.

Gespijsd en gelaafd gaan wij op het gemak richting huis. Ik schiet op de terugweg nog wat plaatjes vanuit de auto voor dit blogje opdat de lezer ook een beetje mee kan reizen. Het is een leuke rit door een ruig landschap. Ik hou ervan.  

Dinsdag, hebben landlady en ik besloten om met het boemeltje naar Valencia te gaan. Zij weet de weg en ik bezie de wereld weer eens van een andere kant vanuit een treintje, lijkt me leuk. Eens kijken  of we mijn Iphone gerepareerd kunnen krijgen in de Apple store. Lijkt me een goed plan!

--------------------------------------------------------------

Vandaag schijnt de zon volop, mijn wasje is al bijna droog en ik maak patatas bravas à la Jo

                                       disfruta tu comida
                              En dan... siesta.. Hasta luego 

J©sephientje                   wordt vervolgd