Doorgaan naar hoofdcontent

Feliz Navidad

In vogelvlucht vertel ik u, buiten zittend in het zonnetje aan mijn zelf gecreëerde buitenbureautje verder over mijn grote avontuur.
Eenmaal geland op het vliegveld van Valencia, maak ik mijn eerste belofte waar. Koffie met een taartje om te vieren dat ik veilig ben aangekomen. In het stadje Albaida is een banketbakkerij met allerlei heerlijke zoetigheden en echte koffie in plaats van vliegtuig bocht. 
Ff bijkomen van alle indrukken
Het stadje ziet er leuk uit, een lange straat met aan weerszijden sinaasappelbomen vol met rijpe vruchten en winkels, ik heb absoluut na mijn eerste indruk niet het gevoel dat het mij vreemd voorkomt, net als deze twee lieve mensen die het mij ontzettend naar de zin maken. Mijn huisje is een allerschattigst poppenhuisje, dat me een beetje doet denken aan het chalet op de Veluwe waar ik een aantal jaren tijdelijk heb gewoond. Ik voel me meteen thuis en heb eigenlijk zo mijn draai gevonden.
Dit is mijn schrijfplek voor een tijdje, hier mag ik mijn kinderboek gaan afschrijven. Ik ben een gelukkeling.
EL TALLER - DE WERKPLAATS
GERIEFELIJK MET ALLES EROP EN ERAAN
MIJN BADKAMER
Mijn tiny house.
              
Het uitzicht is adembenemend en de stilte is hier oorverdovend. Ik hou ervan. Uiteraard moet er gefoerageerd worden, de eerste benodigdheden halen wij uit de kleine supermarkt in het dorp, maar een grote goedkopere supermarkt is ook niet zo ver weg en we gaan gezellig samen met de auto mijn landlady en ik. De eerste dag wordt ik uitgenodigd voor een warme maaltijd bij hun boven. Ik woon beneden, dat is even wennen, mijn hersens zijn hier nog niet helemaal op ingesteld. Na de eerste warme maaltijd, mag ik ook mijn allereerste siesta houden. Ik val als een blok in slaap oververmoeid en ook wel een beetje verreisd.
Dat hou ik aardig vol, want ik plak er gewoon twee dagen siesta aan vast. Mijn lijf weigert even dienst en wil alleen maar rusten en slapen, waar ik aan moet toegeven, ik kan weinig anders. 
Wanneer ik uitgerust ben kan ik weer op volle toeren meedraaien.
Het is tijd voor de kerstinkopen. Vlees, vis en allerlei lekkernijen. Het is hier de gewoonte om kerstavond( de belangrijkste avond van kerst) samen te vieren met een  drie gangen avondmaaltijd samen met familieleden. Mijn landlady's zoon, vrouw en hun twee  kindjes komen op bezoek en blijven een paar daagjes. 




Er wordt gekookt gebakken en gebraden,
ik mag helpen met garnalen pellen en de schalen met de voorgerecht hapjes mooi opmaken. Ik wordt helemaal in hun kring opgenomen, misschien voel ik me daarom wel helemaal thuis, vanaf het begin van ons contact heb ik me al welkom gevoeld, dat is een liefdevol en veilig gevoel, waar ik heel blij van word.
De kleine meisjesmensjes zijn lief en grappig. De kleinste is gek met abuelo (opa) en de wat grotere van drie jaar trekt meer naar abuela ( oma toe. Het zijn schatjes die mijn hart vertederen en meteen gestolen hebben. Zij zijn gewend om laat te eten en ook op te blijven. Wij nemen na 21.00 uur aan de mooi gedekte tafel plaats om daar de heerlijke maaltijd met z'n allen te nuttigen.


Daarna is het tijd voor de kerst mutsjes en de kerst cadeautjes


 

Iedereen is blij en vrolijk, we genieten met z'n allen van het samen zijn en van het lekkere eten. Feliz Navidad ...
Eerste kerstdag blijf ik lekker in mijn eigen huisje. Ik blijf bewust beneden, omdat ik hen met de familie wil laten. Ik vermaak me prima, heb inmiddels een dvd speler aangesloten en kijk een film die ik uit Nederland heb meegenomen. Eet een salade die ik nog in de koelkast heb staan, drink er een wit wijntje bij. Ik kan doen en laten wat ik wil. Ik ben het al jaren niet anders gewend en zo kunnen zij ook genieten van elkaar. Ik heb de luxe dat ik vanuit mijn bed tv kan kijken, hoe leuk kun je het voor je zelf maken.
Alle kussens in mijn rug, kacheltje dat zo af en toe aanslaat. Ik ben een tevreden mens. Elke dag pers ik verse jus zo vanaf de sinaasappelen van de bomen hier die ik zo aangereikt krijg. 

Sinaasappels vers geplukt Ik word hier echt verwend. Ik hoef maar 
een kik te geven en het is er al. Heerlijk ik laat het allemaal gewoon gebeuren en geniet van elke seconde. 

Wordt vervolgd:

Hasta luego...

Reacties

  1. Hoi José
    Een berichtje vanuit mooi Muiderberg, vandaag lekker zonnig en fris dus even langs strand gewandeld.
    Maar wat heb jij een mooi plekje en een mooi uitzicht met een bijzonder bureautje.
    En dan de blauwe lucht op de achtergrond en waarschijnlijk een heerlijke temperatuur, dat zal je gedachten goed doen.
    Bijzonder om stukjes te lezen van je blog ik hou je in de gaten ha, ha, ha.

    ik wil je alvast het beste wensen voor 2020.

    Een lieve groet, Carla Out


    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Car,
      Wat lief dat je toch de moeite hebt genomen me te volgen.
      En dat je aan mij denkt.

      Hoi Carla. Ik heb inderdaad een wereld plek met het meest mooie uitzicht dat iemand zich maar kan wensen en het is zo lekker stil.
      Lieverds van mensen getroffen ik hoef maar te kikken. Een schattig poppenhuisje
      Alles zoals ik het me gewenst had. Ik wens jou vanaf de Albaida vallei
      Prospero año 2020 y hasta pronto. Morgen probeer ik weer een stukje verder te schrijven aan mijn blog en na 1 januari is het hard werken aan de 'Barones'.
      Dikke knuffel en iedereen de hartelijke groetjes in het Zwembad van 'La Jo.'

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

wonder week

De wonderen zijn de wereld nog niet uit en mijn overrompeling techniek heeft perfect gewerkt. Lieve vriendin met schrik voor beeldbellen heeft zelf voorgesteld om samen ons zondagse virale koffie uurtje voort te zetten. Wij maken er nu een gewoonte van, dit is ons uurtje en dat pakt niemand ons af. Hoe simpel en hoe gezellig begint voor ons de zondag.  De afgelopen week was er een van discipline en van wonderen. Ik probeer elke dag braaf een stukje te wandelen en merk dat het  moeizaam en behoorlijk pijnlijk toch een stukje beter gaat. Het heeft hier veel geregend en dat maakt dat ik alleen de geplaveide paden neem. Elke stap die ik zet levert weer hele mooie plaatjes op. Kijk die hele grote sprinkhaan links in het gras. Als ik aan het eind van het pad ben en langzaam terugloop op mijn ijzeren wil en discipline wetende dat er op driekwart van deze weg langs de kant bij de grote watertanken een stoel staat, waar ik even bij kan komen en mijn rust kan pakke...

een MUIS met een staartje..

'Ik heb een muis gevangen' maakt de man bekend aan de vrouw ' Kijk hier, ik heb hem vast aan zijn staartje.' De vrouw kijkt geschrokken op en roept bijvoorbaat al 'Getsie.'  Wat moet dat ding hier? De man grijnst en zegt' hij wilde naar jou toe. 'Naar mij?  Nou wat is dit nu weer voor achterlijks, zoiets heb ik nog nooit gehoord. 'Nou echt waar hoor!' zegt de man met een onschuldige blik in zijn ogen, maar wel met met een grote grijns op zijn gezicht. De vrouw kijkt hem meewarig aan en schudt haar hoofd. Op dat zelfde moment drukt de man de muis met staart en al in haar handen.                                           De vrouw geeft een harde gil van schrik.  Zij staart naar het plastic kadaver in haar handen waar een lange staart aan zit met notabene een usb stekker aan het uiteinde, haar hart slaat een slag over en ze zegt, 'Waar heb je deze nu van...

Een gevallen vrouw

                                        Het was weer eens raak in 'huize Josephientje.'  Mijn alter ego die ik al jaren 'Rampen Annie' noem, trad weer eens op de voorgrond en liet zich weer een van haar beste kant zien.  Om precies te zijn een dikke week geleden heb ik een ouderwets smakkerd gemaakt en lag ik zomaar onder mijn bureau met een lege citroensap karaf ( de glazen fles was nog heel, maar de deksel niet, deze heeft het niet overleefd. In mijn koelkast staat altijd een fles met kraanwater waar ik een citroen in uitgeperst heb voor de uitgedroogde mens, in dit geval ikzelf. Aangezien ik geen frisdrank liefhebster ben en dit naast mijn glaasje wit nog wel zie zitten, heb ik altijd lemon water op voorraad. Zo ook die bewuste avond. Ik was lekker aan het werk achter mijn pc en liep snel even op mijn sokken (helemaal fout dus!) naar de koelkast om de karaf met citroen uit de...