De ALBAIDA VALLEI SPANJE

Eerste blogje vanuit Spanje. 22-12-2019

Net mijn allereerste zelf gekookte maaltijd achter de kiezen, zit ik nu in een heerlijk zonnetje, buiten te genieten van de oorverdovende stilte die hier (en oh wat hou ik ervan) zo gewoon is.

Mijn avontuur is al een paar dagen geleden begonnen, maar ik kon nog niet eerder tijd vrij maken om iets op te schrijven.

Maar nu ga ik jullie allemaal meenemen vanaf het begin van mijn avontuur naar Albaida een prachtige vallei in Spanje.

Wat ben ik toch een gelukkeling. Vanaf het eerste moment dat ik het plan opvatte om een poosje in Spanje in alle rust en stilte te kunnen werken aan het afmaken van mijn kinderboek ging het balletje rollen.

Nadat ik een oproepje plaatste op facebook ging het opeens heel snel en vond ik een plekje in deze mooie vallei bij mensen die mij vanaf het eerste contact een meer dan  welkom gevoel gaven. Nederlandse mensen die ongeveer twaalf jaar geleden geëmigreerd zijn. Simpelweg omdat ze het in Holland hadden gehad en de rust en Spaanse levenswijze ‘Mañana Mañana’ ze uitermate beviel. Zij voelen zich hier zeer happy en hebben een eigen olijfboomgaard waar ze een opbrengst van eersteklas olijven hebben die een mooie olijfolie oplevert.

Eerste persing, onbespoten en zo overheerlijk, dat treft je bijna niet in Nederland. Ook hebben zij een eigen moestuin, een flink aantal sinaasappelbomen en mandarinas op hun terrein. Ik moet even kwijt, dat ik in jaren niet zulk smakelijk fruit heb gegeten, zelfs de tomaten en de eieren hebben hier gewoon meer smaak dan in Holland.

Viva la Vida, en la tierra donde la vida es buena.

Ik hoef hier niet te wennen. Vanaf de eerste seconde voel ik me thuis in dit land, deze streek en bij deze twee lieve mensen, die er alles aan doen om het mij naar de zin te maken. Ik heb een schattig onderkomen, het ontbreekt mij aan niets. Maar daarover later meer.

Mijn avontuur begon al op Schiphol. Na amper drie uurtjes gepit te hebben, bracht vriendin B mij naar Schiphol. Ik had een vroege vlucht zou om kwart voor zeven vertrekken en wilde op tijd aanwezig zijn om alles op het gemakje aan te kunnen. Het was een behoorlijk eind lopen van de inpandige parkeergarage naar de incheckbalie waar ik mijn koffer af kon geven. Hijgend en puffend als een oud pakpaard, kwam ik daar aan. Vriendin B zette met enige moeite de zware koffer op de band die gelukkig precies het gewicht had dat geoorloofd was en dat ik had ingekocht. De grondstewardess keek mij indringend aan en zei’ mevrouw, wat loopt u moeilijk volgens mij heeft u last van uw rug en kunt u wel wat assistentie gebruiken’ Ik kon niet anders dan dit dankbaar beamen. Zij vertelde mij dat ik tijdens het boeken van de vlucht, dit aan had kunnen geven en maakte er ter plekke een spoedje van. Ach als je alles van tevoren weet? Haar opmerkingsgave en zorgzaamheid kwamen voor mij als een geschenk uit de hemel, anders had ik die gate absoluut niet gehaald. Na een oproep van haar waar ik nog dankbaar voor ben, verscheen er een leuke voortvarende  jonge meid met een rolstoel voor mij.

Ik kon plaats nemen en met mijn rugzak op schoot, kon ik nog net afscheid nemen van vriendin B, die nu helaas zonder koffie en iets te eten huiswaarts kon.  Kus kus, zwaai zwaai en weg was ik de hoek om.Eerst naar de douane, als je zoals ik gereden word, hoef je nergens in de rij te staan en ben je zo door de douane heen. Ik ben stomverbaasd, want er wordt mij ook nog vertelt dat je zelfs vanaf de plek in de parkeergarage gehaald en gebracht kan worden. Wat een luxe en eigenlijk ook wel verdiend na alle fysieke ongemakken die ik heb en gehad heb. Ik ga me hierover dan ook beslist niet schuldig voelen. 

Op naar de Gate…

Onderweg pakt de leukerd een golfkarretje en vraagt of ik koffie en een croissant wil, haakt vrouwmoedig de rolstoel achter het karretje en hup daar gaan wij naar de eerste de beste koffietent die we tegen komen. Kost een paar centen, maar dan heb je ook wat! Het laatste stukje loopt ze met mij in de rolstoel naar de boardingbalie en legt een briefje neer voor het personeel, ‘La Jo’ gaat gebracht worden tot de vliegtuigdeur. Dan hoef ik nog slechts twee rijen stoelen te lopen, want ik zit op de derde rij stoel F4 bij het raampje. Voorlopig heb ik nog zeeën van tijd, die opgevuld gaan worden met een leuk gesprek. Een jonge Spaanse studente neemt plaats naast mij en verteld dat ze voor de kerst naar haar ouders gaat die in Valencia wonen. We converseren in het Engels want mijn Spaans is nog te summier en haar Nederlands is ook niet om over naar huis te schrijven. Zij woont met haar vriend in een appartement op de Prinsengracht in Amsterdam of all places. Dat is bijna om de hoek van waar ik geboren en getogen ben. Soms is het leven zo leuk. Zij laat mij haar fantastisch geïllustreerde dagboek zien en ik geef haar mijn visitekaartje voor je weet het maar nooit. Dan mogen we boarden en ook hier krijg ik een vipbehandeling. Ik moet alleen nog even aan de crew melden dat ik hulp nodig heb, dan komen ze mij in Valencia ook van boord halen met een rolstoel. Echt! Ik weet niet wat mij overkomt wat een goed begin van mijn avontuur.

Zelfs de  dienstdoende stewardess houdt de tussenstoel vrij opdat ik wat ruimer plek heb. In éen woord geweldig!

Mijn hart maakt altijd een sprongetje van vreugde als ik in een vliegtuig zit. Ik ben nu eenmaal vliegfanaat en blijf het leuk en spannend vinden.

Er is ondertussen wat vertraging door het onnozele gedrag van een passagier en het feit dat we over Zwitserland moeten vliegen domweg omdat Frankrijk staakt en het Franse luchtruim gesloten is. Vind ik helemaal niet erg, kan ik mooi foto’s maken van de Alpen, die net oliebollen met poedersuiker lijken.

Half elf land ik op Valencia

en hoef alleen nog de vliegtuigtrap af te dalen. Daar staat het grondpersoneel klaar met een rolstoel en word ik gereden naar de bagageband waar een beveiliger mijn koffer vanaf haalt. Wanneer ik de aankomsthal binnengereden wordt, hoor ik mijn naam roepen en bots ik bijna tegen mijn’ landlady en haar man’ op. Die nemen de koffer over, zetten hem achterin de auto. De rit naar de vallei kan beginnen.

Wordt vervolgd:

J©sephientje