mijn boek in de bibliotheken

                                     Mijn boek in de Bibliotheken
Het bewijs dat dromen uitkomen is geleverd. Ik heb altijd gezegd, mijn boek 'Leven vanuit verzet' gaat zijn eigen weg. 
Ik heb vurig gewenst dat het in de bibliotheken terecht zou komen, opdat het voor iedereen die het lezen wil beschikbaar is.
dankbaar en trots kondig ik bij deze aan dat mijn boek de Bieb heeft gehaald.

Het gezicht van de mens die mijn vader was.           11-9-2019

Ik barste bijna uit mijn voegen, stond te trillen als een rietje en moest helemaal huilen, omdat ik erachter kwam, dat hetgeen ooit begon als een levensopdracht, een droom  nu helemaal werkelijkheid gaat worden.

Mijn streven was dat het boek dat ik in 2018 schreef met als titel ‘Leven vanuit verzet’ ooit de bibliotheken zou bereiken in dit land en dat velen de kans zouden krijgen dit te lezen. Ik heb een pracht van een recensie gekregen van het NBD biblion die op Bol.com te lezen is. Daarin wordt precies verwoord hetgeen ik gewenst had toen ik aan het schrijven van dit boek begon.

Recensie(s)

Een vrouw die als kind in Amsterdam veel te lijden had van het oorlogstrauma van haar vader, beschrijft haar leven tot zijn dood, daarna wat ze ontdekte over zijn rol in de Tweede Wereldoorlog. Al jong merkt ze dat haar vader zijn vele frustraties uit in ongecontroleerde driftbuien die vooral haar als bijdehandje, soms haar moeder, maar niet haar jongere zusje, treffen. Ook mag ze niet volgens schooladvies naar de MMS, maar moet gaan werken. Ze mag veel niet, loopt weg en gaat jong samenwonen. Later breekt ze met haar vader en ziet hem pas weer als hij stervende is. Dan sluiten ze vrede. Met de papieren die ze na zijn dood van haar zusje krijgt, ontdekt ze dat hij verzetswerk deed, door verraad werd opgepakt en in diverse gevangenissen werd gemarteld, maar niet doorsloeg. De auteur (1950), die korte verhalen in tijdschriften publiceert, beschrijft indringend en oprecht hoe door het verraad van een Amsterdamse politieman, in het gezin waarin ze opgroeide de oorlog voortduurde, omdat haar vader niet kon praten over zijn ervaringen. Belangrijk voor kinderen en kleinkinderen van verzetsmensen.

Drs. Madelon de Swart

Dit nu, ontroert me zo. Alle spanning die al tijden in mijn lijf zit, kan en mag ik nu loslaten. Ik huil, van opluchting en ook van trots.

Een golf van dankbaarheid begint in mijn tenen en bereikt mijn betraande ogen, wat ben ik trots en blij dat zoveel mensen het vertrouwen in mij durfde te hebben en hun medewerking gaven aan dit project.

Mensen die naast mij stonden vanaf het eerste uur, die mij bij de hand namen in schrijversland. Ik moet dit delen, ik wil het wel van de daken schreeuwen. Wat een prachtig moment van rehabilitatie voor mijn vader wiens beeltenis niet gevonden wil worden terwijl hij toch dagelijks zijn zo geliefde Waterlooplein bezocht. Nergens dook een foto van hem op, alle beeltenissen over het plein heb ik afgelopen jaren uitgekamd. Hoe metaforisch. Vele verzetsmensen wilden niet gevonden worden, niet bij leven niet bij dood. Hele archieven zijn vernietigd.

Ik heb het moeten doen met zijn summiere nalatenschap en ik heb het gedaan.

Ik heb hem een gezicht gegeven, het gezicht van de mens die mijn vader was.

J©sephientje.