Doorgaan naar hoofdcontent

Dreams do come true



Dreams do come true                29-9-2019

Zeventien maanden geleden mijn debuut met het boek 'Leven vanuit verzet.' De tweede druk is er inmiddels en de Bibliotheken hebben een aardig aantal aangekocht een droom werd werkelijkheid. Wie had dat kunnen bedenken. 
Inmiddels ben ik keihard aan het werk om een tweede droom neer te zetten het uitgeven van een nonprofit voorlees prentenboek voor kleine mensjes en grote mensen. De start om dit te realiseren is er...
Het is regenachtig, het druilt en het is zondag vandaag. Dat betekent op dit moment voor mij even op adem komen van de rollercoaster waar ik me op dit moment in bevindt. Ik heb keihard mijn best gedaan om de crowdfunding van de grond te krijgen en mevrouw de barones heeft in vijf dagen tijd al drie procent van het benodigde bedrag binnen. Geweldig!
De organisatie ' GoFundMe' stuurde mij afgelopen week een mailtje, dat zij geraakt waren door deze campagne, met het verzoek of zij de plaatselijke media in mochten schakelen door het geheel nog een extra zetje te geven om het doel te behalen dat ik voor ogen heb. Uiteraard heb ik hier mee ingestemd met als gevolg, dat ik morgen een fotograaf en een journalist van de krant over de vloer krijg.
Gezellie, laat maar komen. Mijn illustratrice die in een ander deel van het land woont krijgt ook aankomende week bezoek, zij mag haar zegje op de radio doen. Helemaal top. Wij gaan voor deze leuke samenwerking zo met het fonds. En er komt opeens een heleboel op ons af.
Ik hou wel van een beetje reuring in de tent, zolang mijn gezondheid het houdt, hoor je mij niet klagen.
Er is mij al toegezegd, dat, wanneer de barones het levenslicht heeft gezien, ik mag komen proef voorlezen op de kleuterschool waar mijn kinderen vroeger ook op hebben gezeten. Hou leuk is dat? 
Er wordt heel hard gewerkt aan het neerzetten van dit bijzondere prentenboek. Alles met de hand gemaakt getekend, geknipt, en geplakt en met heel veel geduld samengesteld. Er zal nog wel aan gesleuteld moeten worden, maar niet teveel.
Mijn illustratrice en ik zijn dan ook nog op zoek naar bijvoorbeeld een student op een grafische school, of een (gepensioneerde) vormgever, die net als wij voor de eeuwige roem gaan en die ook het gevoel hebben aan een heel leuk project mee te kunnen en mogen meewerken.
Wie weet, wie weet? Daarom vraag ik het in ook in dit blog. Ik ben blij dat ik in mogelijkheden heb leren denken en dat gaat me goed af. Er zijn geen problemen er zijn slechts uitdagingen en dit is er gewoon zo een.
Niet geschoten altijd mis... Dus leuke vormgever als u/jij dit leest, of misschien iemand weet binnen de vrienden, familie of kennissenkring, laat een berichtje achter op dit blog (even naar beneden scrollen) opdat ik weet waar u/je te bereiken bent, dan gaan we ervoor. Vast reuze bedankt. Ik ben benieuwd naar eventuele reactie(s).
Uiteraard namens hare lolligheid de barones 'von Habeniks.' 
Reuze bedankt voor het lezen van dit stukje, het doneren, delen en 
meedenken.

J©sephientje  'de barones von Habeniks'

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een glimlach uit de hemel

Voor Ans & Co Een glimlach uit de hemel,     Afgelopen vrijdag in de stad gebeurde er allemaal weer bijzondere dingen. In Mokum en vooral in de Jordaan mijn geboortegrond is altijd iets te beleven. De tram was ontspoord, waardoor ik een aardig stuk moest lopen. In de eetgelegenheid was de munt voor de verse munt thee op, dus die werd tijdelijk van het menu geschrapt en ik stapte, flexibel als ik ben meteen over op verse gemberthee, ook lekker. De blower om mijn handen te drogen na het toiletbezoek weigerde dienst kortom het leek de hel wel zei ik om de feestvreugde te verhogen want als je geen humor en zelfspot meer hebt, dan is het leven niet meer leuk. Je moet het zelf maken. Dat probeer ik zoveel als in mijn vermogen ligt. Is het daarom dat ik zo af en toe wat speldenprikken uit de kosmos krijg en als toeschouwer in de meest leuke en bijzondere scenario’s terechtkom? Misschien wel, ik weet het waarachtig niet. Wat ik wel weet is, dat ...

een MUIS met een staartje..

'Ik heb een muis gevangen' maakt de man bekend aan de vrouw ' Kijk hier, ik heb hem vast aan zijn staartje.' De vrouw kijkt geschrokken op en roept bijvoorbaat al 'Getsie.'  Wat moet dat ding hier? De man grijnst en zegt' hij wilde naar jou toe. 'Naar mij?  Nou wat is dit nu weer voor achterlijks, zoiets heb ik nog nooit gehoord. 'Nou echt waar hoor!' zegt de man met een onschuldige blik in zijn ogen, maar wel met met een grote grijns op zijn gezicht. De vrouw kijkt hem meewarig aan en schudt haar hoofd. Op dat zelfde moment drukt de man de muis met staart en al in haar handen.                                           De vrouw geeft een harde gil van schrik.  Zij staart naar het plastic kadaver in haar handen waar een lange staart aan zit met notabene een usb stekker aan het uiteinde, haar hart slaat een slag over en ze zegt, 'Waar heb je deze nu van...

Op een ouwe fiets...

Zaterdagmiddag, ik zit met een vriendin heerlijk relaxed in het zonnetje op een terras bij een mooie Borg in Slochteren. Wij genieten van de overheerlijke koffie met gebak en doen aan mensjes kijken, ik kan me op dit moment niets leukers bedenken. Plots zie ik vanuit mijn ooghoeken een oude grijze man, hij loopt naast zijn fiets. Hij trekt direct mijn aandacht en de fiets ook, wat is dat voor een fiets? Nieuwsgierig als ik ben wil ik van die fie ts een foto maken. Mijn vriendin begint te lachen en zegt ‘joh doe eens normaal, pff een foto van een fiets.’ Ik wimpel haar bezwaren weg omdat ik al gezien had dat het een heel bijzonder exemplaar is. Ik wil er echt het mijne van weten. Dus loop ik, mijn vriendin even achterlatend het terras af naar de man en zijn niet alledaagse fiets. Ik spreek hem aan ‘Hallo meneer mag ik u iets vragen?’ ‘Natuurlijk vrouwtje, jij altijd’ grapt hij. ‘Mag ik misschien een foto van uw fiets maken?’ De man begint helemaal te stralen. ‘Dat mag jij zeker, wat leu...