Doorgaan naar hoofdcontent

Dreams do come true



Dreams do come true                29-9-2019

Zeventien maanden geleden mijn debuut met het boek 'Leven vanuit verzet.' De tweede druk is er inmiddels en de Bibliotheken hebben een aardig aantal aangekocht een droom werd werkelijkheid. Wie had dat kunnen bedenken. 
Inmiddels ben ik keihard aan het werk om een tweede droom neer te zetten het uitgeven van een nonprofit voorlees prentenboek voor kleine mensjes en grote mensen. De start om dit te realiseren is er...
Het is regenachtig, het druilt en het is zondag vandaag. Dat betekent op dit moment voor mij even op adem komen van de rollercoaster waar ik me op dit moment in bevindt. Ik heb keihard mijn best gedaan om de crowdfunding van de grond te krijgen en mevrouw de barones heeft in vijf dagen tijd al drie procent van het benodigde bedrag binnen. Geweldig!
De organisatie ' GoFundMe' stuurde mij afgelopen week een mailtje, dat zij geraakt waren door deze campagne, met het verzoek of zij de plaatselijke media in mochten schakelen door het geheel nog een extra zetje te geven om het doel te behalen dat ik voor ogen heb. Uiteraard heb ik hier mee ingestemd met als gevolg, dat ik morgen een fotograaf en een journalist van de krant over de vloer krijg.
Gezellie, laat maar komen. Mijn illustratrice die in een ander deel van het land woont krijgt ook aankomende week bezoek, zij mag haar zegje op de radio doen. Helemaal top. Wij gaan voor deze leuke samenwerking zo met het fonds. En er komt opeens een heleboel op ons af.
Ik hou wel van een beetje reuring in de tent, zolang mijn gezondheid het houdt, hoor je mij niet klagen.
Er is mij al toegezegd, dat, wanneer de barones het levenslicht heeft gezien, ik mag komen proef voorlezen op de kleuterschool waar mijn kinderen vroeger ook op hebben gezeten. Hou leuk is dat? 
Er wordt heel hard gewerkt aan het neerzetten van dit bijzondere prentenboek. Alles met de hand gemaakt getekend, geknipt, en geplakt en met heel veel geduld samengesteld. Er zal nog wel aan gesleuteld moeten worden, maar niet teveel.
Mijn illustratrice en ik zijn dan ook nog op zoek naar bijvoorbeeld een student op een grafische school, of een (gepensioneerde) vormgever, die net als wij voor de eeuwige roem gaan en die ook het gevoel hebben aan een heel leuk project mee te kunnen en mogen meewerken.
Wie weet, wie weet? Daarom vraag ik het in ook in dit blog. Ik ben blij dat ik in mogelijkheden heb leren denken en dat gaat me goed af. Er zijn geen problemen er zijn slechts uitdagingen en dit is er gewoon zo een.
Niet geschoten altijd mis... Dus leuke vormgever als u/jij dit leest, of misschien iemand weet binnen de vrienden, familie of kennissenkring, laat een berichtje achter op dit blog (even naar beneden scrollen) opdat ik weet waar u/je te bereiken bent, dan gaan we ervoor. Vast reuze bedankt. Ik ben benieuwd naar eventuele reactie(s).
Uiteraard namens hare lolligheid de barones 'von Habeniks.' 
Reuze bedankt voor het lezen van dit stukje, het doneren, delen en 
meedenken.

J©sephientje  'de barones von Habeniks'

Reacties

Populaire posts van deze blog

wonder week

De wonderen zijn de wereld nog niet uit en mijn overrompeling techniek heeft perfect gewerkt. Lieve vriendin met schrik voor beeldbellen heeft zelf voorgesteld om samen ons zondagse virale koffie uurtje voort te zetten. Wij maken er nu een gewoonte van, dit is ons uurtje en dat pakt niemand ons af. Hoe simpel en hoe gezellig begint voor ons de zondag.  De afgelopen week was er een van discipline en van wonderen. Ik probeer elke dag braaf een stukje te wandelen en merk dat het  moeizaam en behoorlijk pijnlijk toch een stukje beter gaat. Het heeft hier veel geregend en dat maakt dat ik alleen de geplaveide paden neem. Elke stap die ik zet levert weer hele mooie plaatjes op. Kijk die hele grote sprinkhaan links in het gras. Als ik aan het eind van het pad ben en langzaam terugloop op mijn ijzeren wil en discipline wetende dat er op driekwart van deze weg langs de kant bij de grote watertanken een stoel staat, waar ik even bij kan komen en mijn rust kan pakke...

een MUIS met een staartje..

'Ik heb een muis gevangen' maakt de man bekend aan de vrouw ' Kijk hier, ik heb hem vast aan zijn staartje.' De vrouw kijkt geschrokken op en roept bijvoorbaat al 'Getsie.'  Wat moet dat ding hier? De man grijnst en zegt' hij wilde naar jou toe. 'Naar mij?  Nou wat is dit nu weer voor achterlijks, zoiets heb ik nog nooit gehoord. 'Nou echt waar hoor!' zegt de man met een onschuldige blik in zijn ogen, maar wel met met een grote grijns op zijn gezicht. De vrouw kijkt hem meewarig aan en schudt haar hoofd. Op dat zelfde moment drukt de man de muis met staart en al in haar handen.                                           De vrouw geeft een harde gil van schrik.  Zij staart naar het plastic kadaver in haar handen waar een lange staart aan zit met notabene een usb stekker aan het uiteinde, haar hart slaat een slag over en ze zegt, 'Waar heb je deze nu van...

Een gevallen vrouw

                                        Het was weer eens raak in 'huize Josephientje.'  Mijn alter ego die ik al jaren 'Rampen Annie' noem, trad weer eens op de voorgrond en liet zich weer een van haar beste kant zien.  Om precies te zijn een dikke week geleden heb ik een ouderwets smakkerd gemaakt en lag ik zomaar onder mijn bureau met een lege citroensap karaf ( de glazen fles was nog heel, maar de deksel niet, deze heeft het niet overleefd. In mijn koelkast staat altijd een fles met kraanwater waar ik een citroen in uitgeperst heb voor de uitgedroogde mens, in dit geval ikzelf. Aangezien ik geen frisdrank liefhebster ben en dit naast mijn glaasje wit nog wel zie zitten, heb ik altijd lemon water op voorraad. Zo ook die bewuste avond. Ik was lekker aan het werk achter mijn pc en liep snel even op mijn sokken (helemaal fout dus!) naar de koelkast om de karaf met citroen uit de...