Doorgaan naar hoofdcontent

Deel Drie van dagje geboortegrond

DEEL DRIE...van
Dagje geboortegrond snuiven.

In de middag nemen schrijfvriendin en ik afscheid van A. Zelf wil ik ook een beetje bijtijds naar huis en niet te laat naar bed, want het is zaterdag weer vroeg dag. 
Toch besluit ik samen met schrijfvriendinnetje nog even een kort bezoekje te brengen aan mijn spirituele museumbroer in de Eggertstraat achter de nieuwe kerk.
Wij pakken lijn 13 die gelukkig weer rijdt en stappen achter de dam uit, dan is het nog maar een klein stukje lopen naar het schattige kleine pandje van    MUSEUMFOTO.
Hé zus roept de fotograaf en meteen krijg ik een dikke knuffel. Ik stel Ing aan hem voor. 'Willen jullie koffie' vraagt hij? Dat willen wij wel en ik vraag meteen een glas water om de twee ronde pijnstillers te verorberen.

Het is heerlijk weer nog geen spat regen gevallen en we zitten gebroederlijk en ge zusterlijk buiten in het zonnetje te genieten van de koffie. 'He verzucht Ing wat is dit toch een gezellig dagje ik geniet hier zo van en kom gewoon een beetje bij.'
Peter vindt het gezellig dat wij er zijn ook al krijgt hij ondertussen wat klandizie maar wij hebben absoluut geen haast. De pijnstillers doen hun werk, wat een verademing even pijnvrij. Als de klanten zijn vertrokken en wij bij gekletst zijn, vind Peter het tijd voor wat foto's. Hij vindt mijn schrijfvriendinnetje een mooie Flora omdat zij zo'n mooi Hollands gezichtje heeft. Dat heeft hij met zijn kennersoog goed begrepen. En zij wordt een prachtige Flora. Binnen in de schattige piepkleine studio wordt zij omgetoverd tot een beeldschone Saskia die onze eigen beroemde Rembrandt schilderde als Flora. 
           


       

Ik kijk even stiekem mee.Maar als het echte werk begint, ga ik even buiten zitten lekker in de frisse de buitenlucht. Diep adem ik de stadslucht in en kijk naar alle bedrijvigheid in het kleine straatje. Ik geniet van alles wat ik zie, de duiven die aanvallen doen op de patatjes van de toeristen, ook dat hoort bij Amsterdam en dat is wat onze stad ook zo bijzonder maakt. Ik kijk graag naar alle paradijsvogels die hier rondlopen en die zich lekker in hun vel voelen wanneer ze eens een keer niet worden aangestaard. 




                                    Het uiteindelijke resultaat is prachtig 

Rembrandts Flora

Anno 2019 met gympies


En hieronder het enige echte museum exemplaar


                                                  -------------------------------------------
Ik kijk terug op een zeer geslaagde dag. En ik denk de meiden ook. Zo'n dag met een gouden randje, een dag die niet meer stuk kan, zo'n dag waar wij met veel genoegen en dankbaarheid op kunnen en mogen terugkijken.
Ik maakte het allemaal mee. Ik was erbij. Ik ben een gelukkeling.

J©sephientje















Reacties

Populaire posts van deze blog

wonder week

De wonderen zijn de wereld nog niet uit en mijn overrompeling techniek heeft perfect gewerkt. Lieve vriendin met schrik voor beeldbellen heeft zelf voorgesteld om samen ons zondagse virale koffie uurtje voort te zetten. Wij maken er nu een gewoonte van, dit is ons uurtje en dat pakt niemand ons af. Hoe simpel en hoe gezellig begint voor ons de zondag.  De afgelopen week was er een van discipline en van wonderen. Ik probeer elke dag braaf een stukje te wandelen en merk dat het  moeizaam en behoorlijk pijnlijk toch een stukje beter gaat. Het heeft hier veel geregend en dat maakt dat ik alleen de geplaveide paden neem. Elke stap die ik zet levert weer hele mooie plaatjes op. Kijk die hele grote sprinkhaan links in het gras. Als ik aan het eind van het pad ben en langzaam terugloop op mijn ijzeren wil en discipline wetende dat er op driekwart van deze weg langs de kant bij de grote watertanken een stoel staat, waar ik even bij kan komen en mijn rust kan pakke...

een MUIS met een staartje..

'Ik heb een muis gevangen' maakt de man bekend aan de vrouw ' Kijk hier, ik heb hem vast aan zijn staartje.' De vrouw kijkt geschrokken op en roept bijvoorbaat al 'Getsie.'  Wat moet dat ding hier? De man grijnst en zegt' hij wilde naar jou toe. 'Naar mij?  Nou wat is dit nu weer voor achterlijks, zoiets heb ik nog nooit gehoord. 'Nou echt waar hoor!' zegt de man met een onschuldige blik in zijn ogen, maar wel met met een grote grijns op zijn gezicht. De vrouw kijkt hem meewarig aan en schudt haar hoofd. Op dat zelfde moment drukt de man de muis met staart en al in haar handen.                                           De vrouw geeft een harde gil van schrik.  Zij staart naar het plastic kadaver in haar handen waar een lange staart aan zit met notabene een usb stekker aan het uiteinde, haar hart slaat een slag over en ze zegt, 'Waar heb je deze nu van...

Een gevallen vrouw

                                        Het was weer eens raak in 'huize Josephientje.'  Mijn alter ego die ik al jaren 'Rampen Annie' noem, trad weer eens op de voorgrond en liet zich weer een van haar beste kant zien.  Om precies te zijn een dikke week geleden heb ik een ouderwets smakkerd gemaakt en lag ik zomaar onder mijn bureau met een lege citroensap karaf ( de glazen fles was nog heel, maar de deksel niet, deze heeft het niet overleefd. In mijn koelkast staat altijd een fles met kraanwater waar ik een citroen in uitgeperst heb voor de uitgedroogde mens, in dit geval ikzelf. Aangezien ik geen frisdrank liefhebster ben en dit naast mijn glaasje wit nog wel zie zitten, heb ik altijd lemon water op voorraad. Zo ook die bewuste avond. Ik was lekker aan het werk achter mijn pc en liep snel even op mijn sokken (helemaal fout dus!) naar de koelkast om de karaf met citroen uit de...