Zorgelijk

Zorgelijk

Ja hoor we gaan richting 2020 en 'in wat voor wereld leven wij' dat vraag ik me steeds vaker af.
Ik leg net, met een lichtelijk verward gevoel, de telefoon neer van de klantenservice van 'de Lidl.' Dit is de tweede keer dat ik de klantenservice bel vanwege het feit dat er al een poosje, eerst langs de kant van het terrein hier, een verdwaald zwerfkarretje stond waarvan iemand meende dit in de kelder van ons onderkomen te moeten dumpen. Het mensdom ten voeten uit! Kennelijk zijn er mensen die zich ook daaraan storen en misschien nog meer storen aan het feit dat ik op een karretje van het Leger des Heils pas. Dus werd het karretje met volle kracht onder het karretje van het Leger geklapt. Nu had ik, zoals ik in een van mijn vorige blogjes al vermeldde, boodschappen gedaan en die moesten naar boven.
Dus moest ik het zwerfding eerst onder de oppaskar vandaan trekken, terwijl ik bedacht dat ik de Lidl even zou bellen met de mededeling dat hier een karretje was blijven staan. Dit kon toch niet de bedoeling zijn. Zo'n karretje is bij aanschaf best wel prijzig.
En als dit vaker gebeurd, dan is het gevolg dat de prijzen van de boodschappen nog meer omhoog gaan. Dat schiet natuurlijk helemaal niet op. iedereen moppert hier in de poppenkast, maar niemand onderneemt iets, Dat schijnt hier bejaarden eigen te zijn.
Brave en oplettende burger als ik ben bel ik de klantenservice van de Lidl die in Amsterdam zit. Nee je krijgt het filiaal tegenwoordig niet zomaar aan de lijn!' Welk filiaal zegt u?' 
'Daar is helemaal geen filiaal van ons.' 'Ik doe er bijna wekelijks boodschappen, dus dat lijkt me stug mevrouw' zeg ik. Ik spel het adres letter voor letter uit voor haar. En neen het was geen buitenlandse dame.
Ik geef mijn gegevens door en beloof mevrouw klantenservice het karretje aan de weg te zetten, A4tje erop geplakt met de mededeling dat dit karretje zal worden opgehaald door de desbetreffende winkelketen en het dringende verzoek het te laten staan. 
Nu zijn we een aantal dagen verder en het karretje staat nog braaf op de plek waar ik het neerzette. Nog is het niet opgehaald. Ik kan verder niet zo veel meer doen, dan weer een keer bellen. De aan houder wint nietwaar.
dat bellen heb ik dus net gedaan, ik draai weer hetzelfde verhaal af, geef mijn gegevens nog maar een keer door. Deze blijken niet te bestaan in de pc van de Lidl? Hoezo niet te bestaan? U collega heeft ze toch genoteerd? ' Ach we werken met mensen he' is het antwoordt dat ik krijg...' Pardon! Ik vind dit nogal slordig en laatdunkend. to van de klant( in dit geval ik dus) en collega.
Dan worden mijn gegevens weer genoteerd en wordt het betreffende filiaal gebeld, terwijl ik in de wacht hang met een misselijkmakend muziekje. Dan krijg ik de terugkoppeling dat men het karretje vandaag of morgen weg zal halen. En de dame zegt op zalvende toon tegen mij ' Nou dan hebben wij in ieder geval toch ons best gedaan.' Ze zegt er nog net niet 'mevrouwtje' achteraan! Ik ben met stomheid geslagen over zoveel onnozele stupiditeit. 'Morgen?' zeg ik' dan zijn bijna een week verder? 
Dit soort idioterie zorgt ervoor dat het mensdom steeds asocialer  en daarmee ook mijn leefomgeving tot een hele onplezierige wordt. Bijna zou ik ook de bijl erbij neergooien, maar ik ben met normen en waarden grootgebracht. Die zijn zo ingebakken, dat ik er niet omheen kan en ook niet wil.
'Waren er maar meer mensen zoals u' zijn de laatste woorden van de juffrouw van de klantenservice. Dan druk ik het gesprek weg.

J©sephientje