Gedicht Waarheid

Soms komen uit mijn brein zomaar gedichten die ik dan meteen moet opschrijven anders ben ik ze weer kwijt. Dat gaat soms razendsnel, een enkele keer kan ik het haast niet vangen. maar dit keer wel.

Waarheid                           2-8-2019

Mijn ogen kunnen niet helder zien

Vertroebeling in een waas verpakt

Maakt mijn pupillen kleurloos

Mijn helder beeld is afgezwakt

Mijn oren kunnen niet zuiver horen

Wat onderhuids verzwegen wordt

Het zangerig geroezemoes

Van dat wat leugens zijn

Mijn stem wordt niet gehoord

Er wordt niet naar geluisterd

En achter al wat wordt gefluisterd

Dringt langzaamaan de waarheid door

J©sephientje

Ik plaats mijn gedichten altijd op mijn website https://josephientje.jimdofree.com kunt u in ieder geval terecht om uw leeshonger te stillen.

Vandaag op de laatste dag van de week, althans de werkweek, schrijf ik met naast mij het nagedruppel van een fikse regenbui op de overkapping van mijn zonnescherm. Tik tik tik; is dit nu het ritme van de regen?' vraag ik mij af terwijl ik mij aan dit haast metronomisch getik aanpas  doen mijn vingers het werk op het toetsenbord.Ritmisch schrijf ik dit op of tik ik dit zo u wilt in.

Ik heb vandaag een beetje een offday, vanwege het feit dat ik uit een diepe slaap werd gewekt door mijn huistelefoon. De persoon die mij belde wilde mij bij nader inzien helemaal niet spreken en had alweer opgehangen voordat ik bij de telefoon was. Maar ik was klaarwakker, mijn bed uit, en chagrijnig. Misschien moet ik die huistelefoon maar opdoeken, er wordt haast nooit meer op gebeld, dus wat dat betreft ben ik het ding maar liever kwijt dan rijk. Dan kan ik in ieder geval voor de nacht mijn I phoontje op vliegtuigstand zetten. Als ik slaap wens ik niet gestoord te worden, maar dat heeft u vaker gelezen in mijn schrijventjes. Iemand die slaapt is heilig en ik ben niet meer van de garde die vroeg op moet vanwege een strenge werkgever. Nee ik ben al een aantal jaren een echte BNer, lees; bejaarde Nederlander. Ik hoef gelukkig niet meer zo nodig en wens mij ook niet aan te passen aan onmogelijke tijdstippen, die voor iemand zoals ik vaak niet haalbaar zijn, tenzij ik me erop instel. Komt nog bij, dat ik gisteren natuurlijk mijn boekje weer eens flink te buiten ben gegaan, door boodschappen in te slaan voor een heel weeshuis. Ik heb een hekel aan een lege of bijna lege koelkast/vriezer. Mijn voorraad kast is mijn mini kruidenier, waar ik blindelings alles kan pakken wat ik nodig heb. Zelden grijp ik mis. Het zal wel een tik zijn of angst voor schaarste wie zal het zeggen. Maar als ik dus ga foerageren, moet ik tegenwoordig de supermarkt hiervan op de hoogte stellen, dan maken zij ruim baan voor mij en kan ik mijn zwaar verwoestende slag slaan. Als een tornado met opgeheven portemonnee race ik door de gangpaden en werk ik mijn zorgvuldig opgestelde lijst met kruidenierswaren af. Hijgend haal ik de kassa, waar ik meteen de kassière mijn statiegeld- bon in de handen druk daar ik het anders vergeet. De race tussen haar en mij is begonnen. Piep piep haalt zij snel mijn schappies langs de scanner terwijl ik me uit de naad sta te werken om alles fatsoenlijk in de tassen gestopt te krijgen. Zij wint! Altijd.

Vervolgens moet ik het dus in mijn autootje proppen en daarna weer overhevelen in mijn boodschappen karretje thuis... Ja dat heb ik echt. Ligt braaf aan de ketting, is oorspronkelijk van het Leger des Heils en zolang zij het niet nodig hebben, pas ik er op. Omdenken heet dat geloof ik.

Dan moet het spul razendsnel vanwege diepgevroren vis enz. met de lift naar drie hoog worden gebracht om vervolgens thuis weer ingevakt te worden. Ik blijf het een gedoe vinden, een soort van noodzakelijk kwaad. 

Maar wanneer ik uiteindelijk de buit weer binnen heb, ben ik zo blij als een kind en trakteer ik mezelf op een waterijsje, dat ik net vers gehaald heb.

Ik puf uit, breng de kar naar beneden, leg het ding weer aan de ketting (want bejaarden kunnen alles gebruiken) en dan zit mijn dag erop.

Maar dat is natuurlijk niet helemaal waar, want ik wil nog dit en nog even dat. DAT, ben ik vandaag dus aan het bezuren, want vandaag heb ik betaaldag.

Toch blijf ik mijn zegeningen tellen, want ik heb geld om boodschappen te kunnen betalen en... ik heb JIM. ( ik maak een vreugdedansje)

Daar ga ik zo af en toe een half uurtje of langer op zitten om mij eens lekker te laten  verwennen. Ja, Jim is een zege voor mijn gehavende lijf. Jim weet wat mij toekomt en geeft mij op commando (wel eerst even de stekker in het stopcontact anders doet hij aan werkweigering) een fijne massage. Jim snort er lekker op los en neemt mijn achterlijf flink onderhanden. Ik kan me geen leven meer voorstellen zonder Jim? Ik hoef er de deur niet voor uit, want ik heb hem met afstandsbediening gewoon binnen handbereik. Ik ben reuze in mijn sas met Jim.

Vandaag spijbel ik en maak er een vette lappen en een beetje schrijfdag van dan kan ik met na deze rustdag er wel weer actief tegenaan en plantjes halen voor de plantenbakken op de gang. Voor nu blijf ik lekker binnen, het regent dat het giet lekker leesweer dus.

Ik wens een ieder die dit leest en niet leest een heel fijn en mooi weekeinde toe.

was getekend J©sephientje